🔻 صورتی‌نمایی جنگ! در آستانه‌ی روز دختر (۲۸ فروردین ۱۴۰۵)، اخبار رزمایش «دختران جان‌فدا» به سرعت توجه کاربران شبکه‌های اجتماعی و رسانه‌ها را به خود جلب کرد. تهران برای ساعاتی در تسخیر زنان و دختران مسلح قرار گرفت؛ آن هم در میانه‌ی جنگ ایران با آمریکا و اسرائیل. زنانی که بیش از پنجاه روز در خیابان‌ها، دوشادوش مردان، در برابر دشمن ایستادگی کرده بودند، اکنون در قاب‌های دیگری ظاهر شدند: دختران و زنان مسلح سوار بر خودرو و موتورسیکلت، در حال رژه، از اقشار مختلف جامعه.   اما بیش از هر چیز، رسانه‌ها بر چند تصویر خاص تمرکز کردند: خودروهای نظامی مجهز به دوشکا به رنگ صورتی، دختر موتورسوار با کلاشنیکف‌ صورتی در دست و خودروی بادکنک‌ آرایی شده صورتی . با انتخاب گزینشی و برجسته‌سازی همین تصاویر، رسانه‌ها کل روایت رزمایش را در حاشیه‌ی «صورتی‌سازی» گرفتار کردند و جنبه‌های جدی، حماسی و مقاومتی آن را به حاشیه راندند. وقتی این قاب‌ها را دیدم، بی‌اختیار به کتاب «جنگ چهره زنانه ندارد» نوشته‌ی سوتلانا آلکسیویچ، نویسنده بلاروسی و برنده جایزه نوبل ادبیات ۲۰۱۵، فکر کردم. آلکسیویچ در این اثر، با تکیه بر روایت‌های شفاهی، زندگی واقعی زنان ارتش شوروی در جبهه‌های جنگ جهانی دوم را بازگو می‌کند؛ زنانی که مقاومت، رنج، اندوه و حسرت‌شان در تاریخ مردسالار نادیده گرفته شده بود. او نشان می‌دهد که زنان در جنگ‌ها، هم نخستین قربانیان‌اند و هم مبارزان حقیقی.   البته منظور من از «جنگ چهره زنانه دارد» با آنچه آلکسیویچ روایت کرده، کاملاً متفاوت است. جنگی که او توصیف می‌کند، محصول ذهنیتی خشن و غارتگر مردانه است؛ ویرانگری و خشونتی که زنان تلگرافچی، آشپز و خیاط ارتش شوروی قربانی آن بودند. اما جنگ چهره زنانه در نگاه امروز، جنگ دیگری است: جنگ برای بقا، جنگ برای انسانی زیستن، جنگ برای حق تحصیل، حق کار، برابری جنسیتی و حق نفس کشیدن راحت. این جنگ، جنگ رهایی و میل به زندگی انسانی است، نه جنگ ترور و تباهی.   رزمایش دختران جان‌فدا قرار بود ظرافت زنانه را با صلابت آهنین درهم بیامیزد، اما در عمل به تضاد آشکار رسید. صورتی کردن سلاح‌ها، خودروهای نظامی و آرایش کارناوالی رزمایش، حماسه‌ی را به یک پرفورمنس اینستاگرامی سطحی تقلیل داد. هرچند عده‌ای ریشه‌ی این صورتی‌نمایی را به ماجرای موشک صورتی ارجاع میدهند ؛ اما آن اقدامی  در خور در اجابت درخواست یک کودک بود و در فضای جنگ رسانه‌ای نیز اثر گذار بود . اما گسترش این منطق به کل رزمایش، تصویر رشادت و صلابت زنان در مکتب شیعه را به شدت تضعیف کرد و آن را به یک کارناوال رنگارنگ و غیرجدی تبدیل نمود.   در نهایت، این رزمایش به جای تقویت روایت مقاومت واقعی زنان، بیشتر به ابزاری برای مصرف رسانه‌ای و تبلیغاتی بدل شد. رسانه‌ها با گزینش هوشمندانه‌ی تصاویر صورتی و شاد، عمق مبارزه و صلابت زنان را به سطحی‌ترین شکل ممکن ساده‌سازی و تحریف کردند. نتیجه این شد که به جای دیدن زنان به عنوان نیروهای مقاوم و جدی، جامعه بیشتر با یک نمایش اینستاگرامی روبه‌رو شد؛ نمایشی که نه تنها به رشادت زنان کمک نکرد، بلکه آن را به کالایی رنگارنگ و مصرفی تبدیل کرد. 🖋 #سیدعلی_موسوی #سناریو_جنگ 🇮🇷 @war_scenario

🔺با خون پاکش حرف تمام عمرش را هم ثابت کرد که؛ #مذاکره با آمریکا نه شرافتمندانه است نه هوشمندانه نه عاقلانه... #سناریو_جنگ 🇮🇷 @war_scenario

🔰مذاکره و تسلیم 🔺 باید پذیرفت که چیزی به اسم #مذاکره‌ وجود نداره. طرفین خواسته‌های حداکثری‌ای دارن که با هم جمع نمیشه. در چنین شرایطی مذاکره و بده‌بستون بی‌معنیه. ‌🔺چیزی که واقعی بنظر میرسه اینه: رد و بدل کردن خواسته‌های طرفین و نهایتاً‌ #تسلیم‌ یک طرف؛ یا وسط آتش‌بس، یا در دل آتش جنگ مجدد. ‌ 🔺ما که اهل تسلیم نیستیم، پس بجای رفتن به پاکستان، یه جمله‌ی یه خطی برای طرف مقابل بفرستید: شروط ما همونیه که بود، یا بپذیر و جمع کن برو یا بچرخ تا بچرخیم! 🖋 #میلاد_گودرزی #سناریو_جنگ 🇮🇷 @war_scenario

🔻 جنگ بهتر است یا تمدید آتش‌بس؟ اختباس: در وضعیت تقابلی امروز میان ایران و دشمن، سه سناریو با پیامدهای متفاوت پیش‌روست: توافق، جنگ و آتش‌بس. چون توافق فعلا در دسترس نیست، به دو سناریوی مهم می‌پردازیم: ۱. سناریوی درگیری نظامی (خروج از بن‌بست): این گزینه برای آمریکا و متحدانش «پرهزینه» است؛ چرا که منافع کشورهای حاشیه خلیج فارس، امنیت رژیم صهیونیستی و ناوگان دریایی آمریکا را مستقیماً زیر ضربه می‌برد و «قدرت نرم» واشنگتن را در افکار عمومی تضعیف می‌کند. ۲. سناریوی محاصره در سایه آتش‌بس (فرسایش تدریجی): این گزینه برای آمریکا «مطلوب» است؛ زیرا بدون درگیری مستقیم، فشار اصلی را بر اقتصاد ایران و بحران انرژی اروپا (به دلیل بستن تنگه) متمرکز می‌کند. از منظر امنیتی، تداوم محاصره دریایی تحت عنوان آتش‌بس، هزینه هنگفتی برای ایران است. بنابراین، برهم زدن موازنه و ورود به فاز نبرد فعال، با هدف مجبور کردن دشمن به شکستن حصر، منطقی‌ترین گزینه برای خروج از انفعال فعلی محسوب می‌شود. 📝 پ.ن: آمریکا از طریق تمدید آتش‌بس می‌تواند با استفاده از مشکلات اقتصادی و اجتماعی و همچنین ساماندهی اغتشاشات و گروهک‌های تروریستی همچون دی‌ماه، فشار فراوانی را خارج از فضای نظامی به ایران وارد کند. #سناریو_جنگ 🇮🇷 @war_scenario

#پسر_پلیور_آبی #دختر_کاپشن_صورتی #محمد_امین #سناریو_جنگ 🇮🇷 @war_scenario

اگر من به جای تصمیم‌گیران بودم! اگر من به جای تصمیم‌گیران کشور بودم؛ چشم‌پوشی از غنی‌سازی در مقابل لغو صفر تا صد تحریم‌ها. کمک به گروه‌های همسو در منطقه برای زمین‌گذاشتن سلاح در مقابل پایان اشغال کرانهٔ باختری و بیت‌المقدس شرقی و بازگشت اسرائیل به مرزهای ژوئن 1967 در همهٔ جبهه‌ها. تنظیم صنعت دفاعی کشور با یک پیمان امنیت دسته‌جمعی منطقه‌ایِ متضمن امنیت پایدار برای ایران و تمام همسایگان را به طور علنی و به صورتی که تمام جهان از ان آگاه شوند، به آمریکا پیشنهاد می‌دادم. گرچه مطمئنم که دولت ترامپ و بخصوص دولت نتانیاهو این پیشنهاد را به هیچوجه نمی‌پذیرند اما خاصیتش این است که رد این پیشنهاد هر دوی آنها را چه در صحنهٔ چهانی و چه در جامعهٔ خودشان رسوا و منزوی خواهد کرد و بهانه‌های آنان برای حمله به ایران را به طور مطلق ابطال خواهد ساخت. اما چه کنم که من تصمیم‌گیر نیستم! #احمد_زیدآبادی @ahmadzeidabad

این خیال‌باف‌هایِ عاشقانِ زندانبان‌های استکهلمی، هنوز هم دل به وعده‌ها دارند و نمی‌فهمند که دشمنی‌ای وجود دارد. هر چه بیشتر بر سرشان زده شود بیشتر عاشق تجاوزگر می‌شوند. چند بار دیگر باید مذاکره شود و بعد از آن آتش بس و جنگ که اینها بفهمند تعهدات آمریکا جز کاغذ پاره‌ای نیست که فردا روز در صورت مصلحتشان پاره‌اش می کنند؟! این قماش، به قولی اندیشمندان آن جبهه فکری اند، وای به حال دیگرانشان! #سناریو_جنگ @war_scenario

#سناریو_جنگ @war_scenario