پریشانیم از این غم‌ها دمی اما پشیمان نه شکسته گرچه دل‌هامان ولیکن عهد و پیمان نه...

ننشینید به هیچ وجه اجازه نداریم در این برهه بنشینیم و به زندگیمان برسیم جنگ است و ما مردانه باید بجنگیم هر کاری در توان هر کداممان هست از مساجد گرفته تا خانه‌مان بسم الله بگوییم و بیاییم پای کار وقت چندانی نیست... باید شکست جبهه باطل را رقم بزنیم

یادتان نرود سه اصل طلایی را فتح و توسل و ۱۴ سجادیه را زیاد بخوانیم دسته جمعی و تک نفره سلاح ما همیشه در جنگ‌ها خدا بوده و هست و خواهد بود

به اتش کشاندید وجودمان را... اتشی که سخت دامانتان را خواهد گرفت والله میسوزید و دیگر هیچ از شما نمی‌ماند!

یک رمانی رفیق عزیزم آقای یامین پور نوشته بود به نام "ارتداد"، به من داد بخوانم و درباره اش فکر کنم، مثل اکثر یادداشتها و نوشته های او پر معنا و جذاب بود، قصه با این موضوع فرضی شکل میگرفت که امام را همان اول انقلاب اگر شهید میکردند چه میشد؟ آن موقع به نظرم رسید که این رمان پر نکته و جذاب اما به لحاظ راهبردی و مبنایی یک اشکال دارد و آن اینکه مردم ایران را خوب تصویر نکرده. چون در آن قصه بعد از شهادت فرضی امام جمعی از نخبگان میمانند و رهبر بعدی که دیگر ایران را رها میکنند و به حمله های چریکی به اسراییل روی میآورند. حالا بیایید با دقت این رمان جذاب و حکیمانه واقعی و نه خیالی که این روزها سطر به سطرش خواندنی است بخوانیم، قصه ایران ایرانی که رهبرش شهید شده. رهبر حکیم و مقتدرش هر شب همه کف خیابانند، پرچم به دست، با دل داغدار با مشت گره کرده،زیر موشکباران ابر قدرتهای سنگدل و جنایتکار، تا که موشها از فاضلابهای اسراییلی شان بیرون نیایند. همان تخم و ترکه ساواکیها را میگویم. هنرمند، ورزشکار، بی حجاب، با حجاب، طلبه، دانشجو... همه میآیند، هر شب بیشتر از شب قبل. اینها رهبرشان کجا است؟ میگویند شهید شده. خوب یعنی بی رهبر میجنگند؟ آنها خیلی ساده و آرام میگویند نظامی داریم مقدس، خبرگانی داریم که خودمان انتخابشان کردیم، یکی دیگر را انتخاب میکنند. این ساختار مستحکم میراث خمینی است و خامنه ای شان. این ساختار مقدس ساخته خودشان است. اینها چه آدمهایی هستند، امامشان را با آن عظمتش بدرقه کردند ولی در مبارزه شان با قلدرهای عالم چهل سال است آب از آب تکان نخورده تا امروز. نظامی، امنیتی، فرهنگی، اقتصادی، تجزیه طلبها، شورشها، شناختی ، همه جور جنگ را دیده اند. همه جور فشاری برایشان خاطره است. دیروز وزیر جنگ اسراییل و امروز ترامپ گفتند رهبر بعدی شان را هم ترور میکنیم. خوب؟ ترور میکنید چه میشود؟ الان در حزب الله، نصرالله مقتدر را شهید کردید، قبلش سید عباس موسوی را شهید کردید، بعدش سیدهاشم صفی الدین را شهید کردید، امروز مگر جلوی موشکهای خوشه ای حزب الله را گرفته اید؟ جلوی رای لبنان به مقاومت را مگر گرفته اید؟ ده تا مرکاوا در دو روز زدند، جلویشان را گرفته اید؟ خلع سلاحشان کرده اید؟ از آن بزرگتر و پر ابهت تر ایران است. رهبر مقتدرش را شهید کردید، بدون رهبرش، مردمش کف خیابان هر شب عزاداری میکنند عزاداری حماسی. تنگه هرمز را بسته اند، به لحاظ اقتصادی بال بال میزنید و با اسلحه سازها جلسه دارید، ترس از رخسارتان میبارد، سنای شما را دچار شکاف کردند از وسط نیمی میترسند از ایران نیم دیگر میگویند چاره ای نیست نجنگیم بیچاره ایم، اروپا کپ کرده، علنا انگلیس دقت کنید انگلیس پشت آمریکا را خالی کرده علنا آلمان میگوید پایه نیستم علنا اسپانیا هواپیماهای ترامپ را اخراج کرده، کل مهندسی پایگاههایتان در منطقه را منهدم کرده ایم، رهبر بعدی هر که هست شهید شود یا بماند، بعدیش شهید شود یا بماند، در فراری دادن آمریکایی ها از منطقه فرقی میکند؟ در محو اسراییل کندی رخ میدهد؟ در اقتدار ایران در غرب آسیا اثری دارد؟ نفهمیدید چه شده؟ یک رقاصه ای در ایران زندگی میکرد به نام گوگوش الان عجوزه شده، پنج شش تا شوهر رسمی داشت، غیر رسمیهایش را نمیدانم، یکی از شوهرهایش یک کارگردان ایرانی بود که دست بر قضا خیلی هم با نظام میانه ای نداشت و ندارد. سازنده قیصر. گوگوش، یک جمله از آن شوهر نقل میکند که به نظرم جمله درست و مهمی است. میگوید مسعود کیمیایی شوهرم یک بار به من گفت "هر ایرانی یک خمینی در درون دارد." این را با عصبانیت نقل میکرد ولی این جمله را درست میگفت . میدانی؟ مثل یک رواق آینه ای امام رضا، وقتی علی خامنه ای یا روح الله خمینی واردش شود و در میانه اش بایستد، همه اش، تک تک آینه هایش او را نشان میدهد. ایران اینگونه است الان. یک خامنه ای تکثیر شده. یک خمینی تکثیر شده. رهبرش را شهید کنید، بیشتر تکثیر میشود. حالا یک خامنه ای حکیم و مقتدر داریم به اندازه کل ایران. این را ترامپ بعید است بفهمد، او کلا چی میفهمد؟ نفهمد، فهم او که واقعیت را عوض نمیکند. بالاخره نه او که کل جهان خواهد فهمید، صبر کنید. @ali_mahdiyan

وحید یامین‌پور: رفقای عزیزی که شب‌ها کاروان خودرویی و موتوری در خیابان راه می‌اندازید و پرچم مقدس را به اهتزاز در می‌آورید. خدا قوت پیشنهاد می‌کنم اگر در کوچه‌ها و مناطق مسکونی مانور می‌کنید از حجم مارش‌های تند عملیاتی و مداحی‌های حماسی کم کنید و از طریق بلندگوها با آن دسته از مردم که هنوز دچار اشتباه و سوءتفاهم‌اند حرف بزنید. نکند احساس کنند ما می‌خواهیم برای آنها رجز بخوانیم و بترسانیم‌شان. رجز ما برای دشمن است و بس. برایشان ترانه‌ی علاج چاووشی پخش کنید، ترانه‌ی وطن سالار عقیلی و... برای‌شان شعر و دکلمه بخوانید در بیگانه‌ستیزی. کمک کنید برای لحظه‌ای سرشان را از اتاق مسموم اینترنشنال بیرون بیاورند و از پنجره، هوای وطن را تنفس کنند. بگویید از بمباران کلانتری‌ها و پایگاه‌های بسیج و شهادت نیروهای حافظ امنیت خوشحال نباشید. این آغاز تجاوز اشرار و اراذل به مال و ناموس آنهاست. دعوت‌شان کنید از خانه بیرون بیایند و با پرچم و عکس رهبر شهیدمان عکس یادگاری بگیرند و برای وطن هم‌سرایی کنند. 💉 @antibiootic

ما امده‌ایم برای تجدید میثاق ما یتیم شده‌ایم...میخواهیم بگوییم دیگر هیچ کس را جز تو نداریم در هر بند صدایت میزنیم...اشک میریزیم و قامت شکسته‌مان را به نمایش میگذاریم... ما دیگر...ما دیگر فقط تو را داریم از اول هم فقط تو را داشته‌ایم اما... این بار دیگر کسی نیست تو را در خاطرمان بیاورد... این بار شده‌ایم یتیمانی که حتی فرصت نشد کاسه شیر را برای زخم مولایشان بیاورند... میشود...راهمان دهی؟ قلب شکسته‌مان را...التیام دهی؟ می‌دانی که فقط التیامش یک‌چیز است... پس میشود...بگویی بیاید؟ در استیصال مانده‌ایم و غرق شده‌ایم... نجاتمان می‌دهی؟ از اتشی که متلاشیمان کرده خلاصمان می‌کنی؟... سبحانک یا لا اله الا انت الغوث الغوث...خلصنا من النار یا رب... #مواجّـ‌الروح

اللهمَّ اجْعَل قائدنا و سَیدنا السَیّد مجتبی الخامنه ای فی دِرعِکَ الحَصینَةِ الَّتی تَجْعَلُ فیها مَن تُرید

والله والله والله اقا جانم...مولایم رهبر همیشه عزیزتر از جانم ایت الله سید علی خامنه ای... قول میدهم...والله والله که جز با شهادت دستم از دستان پسرت و مولایم و اقایم جدا نشود:))) ان شاالله

برایمان دعا کن...

شب شهادت است اقا... امشب برایم خاص ترین شب قدر است! انگار امشب بهتر معنیه غربتت را درک می‌کنم! شابد چون با علی زمانه‌ام زیسته‌ام... امشب بیشتر گریه میکنم و گریه‌هایم...نیتش یک چیز نیست! گاه برای غربتت...گاه برای غربت اقایم و گاه...شاید گاهی هم برای دل خودم... امشب راحت می‌شکنم! هق هق می‌کنم و بغضم را فرونمیخورم...می‌گذارم حرف دلشان را به شما بزنند...میگذارم از این غصه‌ای که کمرم را خم کرده پیش شما شکایت کنند... امشب مثل دختر بچه‌ای می‌شوم و شما هم مثل همیشه پدرم...امشب بجای تمام این شب‌هایی که قرار بود کنارت باشم در اغوشت می‌گیرم...و زیر لب با غمی نهفته در وجودم زمزمه می‌کنم... بعد از تو خاک بر سر این دنیا:))) #مواجّـ‌الروح

در اغوشم بگیر امشب از شب‌های قدر سال‌های پیش خیلی شکسته ترم...