اقای نادر ابراهیمی... چرا انقدر دیر پیداتون کردم:)))))

من را بکش که هر چه از خودت دورتر شوی... به خدا نزدیکتر می‌شوی!

خدا عجیب با دلت بازی می‌کنه:))))

برین بخونین هر چی قبلش از اماما شنیدیم شوخی بیش نبوده!

عشقِ به دیگری ضرورت نیست، حادثه است. عشقِ به وطن ضرورت است، نه حادثه. عشقِ به خدا ترکیبی‌ست از ضرورت و حادثه. یک عاشقانه آرام؛ نادر ابراهیمی

آقای ابراهیمی... از وقتی کتاب‌های شما رو خواندم دیگه هیچ چیز به این اندازه شگفت آور نیست هیچ چیز:)))

هیچوقت فکر نمی‌کردم روزی برسه که لحظه لحظه زندگی، انقدر دردناک باشه:)

یا مرگ یا خامنه‌ای...با خون نوشتیم:)))

اقا... قرار بود فردای اون روز با ما دیدار داشته باشی... قرار بود بازم به حرفامون بخندی...فکر کنی و حرفای این جوونارو باارزش بشماری قرار بود از گرفتن افطاری تو بیت ذوق وجودمونو بگیره و... کله سحر سوار مترو شیم تا بتونیم اون جلوها جا بگیریم که بهتر ببینیمتون... قرار بود با دیدنت دوباره اشک تو چشمامون جمع شه و بلند شعار حیدر حیدر بدیم... اقا...

نشد... اون روز شد بدترین کابوس هر شبمون...

ولی اقا... دیدار بعدیمون بعد شهادت:) یادتون باشه شما به ما یه دیدار دانشجویی بدهکاری:))))

دلمون واسه لبخندت تنگ شده...