بالا درختم ، بین باغ جنگلی ای که الا صدا بارون صدای دیگه ای نداره و خفته گوش میدم... آهنگی که بارها گفته‌م و بازم میگم که هرچقدر برا من اعتیاده برا بقیه بی معنی . بارون میکوبه ولی نه اونقد محکم که ا این بالا بودن پشیمون باشم . افکارم هنوز هستن ... همونقدر بی رحم و همونقدر در هم... اما مگه برا همین نیومدم این بالا ؟ که شاید این جا ، بالاتر از افکارم باشم ؟ که دست بالا تر و داشته باشم ؟ چرا ، چرا.... پس شکایتی هم نیست . بارون همچنان میکوبه ... صدای گیتار جانی تو سکوت می پیچه و.... مورریسی این وضعی میخونه ؛ برام ناراحت نباش ، می‌خوام بدونی ا اینکه دارم میرم خوشحالم ... ‌

ویدار / خاکستری.‌‌..

میشه ا اینجا به بعدی نباشه ؟ من همه چی و ا دنیا می‌دونم ؛ می‌دونم هیچی الا یه خونه که مأمن آرامشه و یه آرامش چیزی دیگه ارزش نداره. می‌دونم کتاب ها و شعر ها و موسیقی بهترین رفیقان . می‌دونم مردم برای هیچ و پوچ تو سر و کله هم می زنن و زندگی همین دو سه روزه . می‌دونم ارزش نداره برا این دو سه روز با کسی بد باشی و بی جهت دراما بسازی . می‌دونم اکثر چیز ها اهمیت نداره و با یه بیخیال ا کنارش رد میشم . من تهشم . من یه کنج آروم می‌خوام ، یه ذهن آروم و یه زندگی بی حاشیه ، بی دنگ و فنگ . به قدر کافی داشتم دغدغه ... تا همینجا بسه ، ادامه ای نمی خوام .

https://eitaa.com/Nummer_ett/34230 میگیری چی میگم ؟ ارزش نداره. پلک زدم رسیدم این جا . انگار همین دو دقیقه پیش داشتم با صد و چهل سانت قد ا کوه بالا می رفته‌م و دغدغه‌ ها با قد دو متری رو سرم هوار بودن و من اما بچگانه می خندیم . همین دو دقیقه پیش داشتم دنبال قاصدک می گشتم بلکه آرزوهام و ببره پیش خدا . همین دو دقیقه پیش داشتم برای حفظ جدول ضرب زحمت می کشیدم . همین دو دقیقه پیش همه چیز رد شد ... پلک زدم و همه اینا گذشته . دو روزه . شایدم یه ساعت . برا یه ساعت اینهمه دغدغه می سازیم که چه ؟ برا یه ساعت اینهمه با هم بدیم که چی ؟ د این یه ساعت چی داره که میخوای با اهمیت دادن به همه چیز ا دستش بدی ؟ که میخوای بیخیال نگی و رد نشی ؟ هوم ؟ آدمیزاد درس میخونه . دوازده سال . بعد کنکور . یکی رد میشه و انگار زندگیش تباهه و یکی قبول میشه و حس می‌کنه موفق . ولی تش ؟ هردو بایست ا زندگی لذت ببرن. زندگی آرامش داشتنه . زندگی غم کنار شادی و در عین این ها آرامشه. آدم هست ا بچگی کار سخت کرده و درس نخونده و حالا ارومه و خوشبخت . آدم هست درس خونده طولانی و باز انگار یه چی ا زندگیش کمه. زندگی همینه ... نبایست خودت و براش بکشی . زندگی یه ساعته . زندگی اون دو دقیقه اشکیه که جلو گنبد امام رضا می ریزی . اون برقیه که موقع دیدن بارون تو چشمات میوفته . اون پلکیه که شبا با آرامش و بی دغدغه می‌ره رو هم . اون چایی ایه که کنار پنجره میخوری و ا هزار تا خوشگذرونی سنگین بیشتر جوابه . اون لبخند موقع خوندن کتاب و اون اشک موقع تموم کردنشه . اون بهت موقع شعر خوندنه . اون قدم زدنا رو جدول خیس خیابون با موسیقی مورد علاقته . سختش کردن . آدما زندگی و به آدما سخت کردن . خودمون کردیم و خودمون شاکی ایم . به قول آقای مجری تو برنامه کلاه قرمزی بایست یذره وحشی زندگی کنیم . ا قید و بندهایی که برامون ساختن دربیایم . تا کی؟ تا کی یه دوره شبیه هم و همه بگذرونن ؟ تا کی محدود باشیم به معیار هایی که ساختن ؟ تا کی بایست به کسی که محدود نشده به این حد ها بگیم بدبخت ؟ هوم ؟ چون درس نخونده بدبخته ؟ چون کارش اینه بدبخته؟ چون با آدم عجیبی زندگی می‌کنه عجیبه ؟ بدبخته ؟ هوم ؟ نه ... آزاد نیستیم . هیچکدوم آزاد نیستیم . همه‌گی محدودیم به حدهایی که برامون ساختن . همه ...

تشکر که پیامت و حذف کردی و حالا حرفام بی معنی شدن ؛

یه جای دومی نیازه ، یه جا برا فرار ./

https://eitaa.com/Nummer_ett/34235 رواله، مشکلی نیست .

∞

https://eitaa.com/Nummer_ett/34239 تحیر از چی پسر ؟

https://eitaa.com/Nummer_ett/34241 هدف معنای زندگی نیست . هدف مقصد میسازه ، مسیره که به زندگی معنا میده. اون مسیری که برا رسیدن طی میکنی معنی میده ... دیدی وقتی تا واسه یه چیز تلاش می‌کنی چقدر لذت داره ؟ ولی بعد از رسیدن بش به یه پوچی عجیب می رسی ؟ این همونه ... مقصد مهم نیست ، مسیره که مهمه .

مقصد ساختن برامون ؛ چیزی که اگر یکی بش برسه و یکی نه انگار بدبخته . درحالی که مقصد رو قراره خودمون انتخاب کنیم . چیزی که دوست داریم بهش برسیم . چیزی که مسیرش برامون لذت داره .... د اصلا مقصد بهونست . آدمیزاد و مسیره که شاد می‌کنه ...

https://eitaa.com/Nummer_ett/34248 رها زندگی کردن به معنای بیم منطق زندگی کردن نیست ؛ فقط یعنی اینکه من حاضر نیستم بقیه بگن چی قراره خوشبختم کنه .