امیدوارم هیچوقت دچار اضطراب نشید ،
دچار کمالگرایی نشید ،
دچار تنهایی مطلق نشید ،
دچار خشک شدن قلم نشید ،
دچار سکوت پشت سکوت و خفه شدن از ناگفته ها تون نشید ،
خسته نشید ،
بی ذوق نشید ،
دل زده نشید ،
عصبی نشید....
حتی کسایی که علاقه ای به نوشتن ندارن میتونن بنویسن اما من نه ،
قفل شدم ، گیر کردم ، قلمم خفه شده ...
یجوری بیحوصله و انگیزه ام که نه کتاب و نه فیلم ، نشستم منتظر اون لعنتیه تا تایپینگش تموم شه و پیامش و بفرسته .
من نمیتونم خیلی شبا عادی باشم و یه تلخِ غمگین از همه چی خسته ای میشم که به چیزهای کوچیک اما دلنشین پناه می بره .