حتی کسایی که علاقه ای به نوشتن ندارن میتونن بنویسن اما من نه ، قفل شدم ، گیر کردم ، قلمم خفه شده ...

یجوری بی‌حوصله و انگیزه ام که نه کتاب و نه فیلم ، نشستم منتظر اون لعنتیه تا تایپینگش تموم شه و پیامش و بفرسته .

من نمیتونم خیلی شبا عادی باشم و یه تلخِ غمگین از همه چی خسته ای میشم که به چیزهای کوچیک اما دلنشین پناه می بره .

∞

از جایی که بنی کل سرویس بهداشتی و زد و کوبید و داغون کرد تا کسی نفهمه مایا اینجا ترک برداشته و از شدت رنج زده آینه رو شکونده ؛ تا جایی که مایا جلوی عقب کشیدن بنی رو گرفت و هرچند که خودش تنها شکسته بود اما نگذاشت بنی هم تنها بشکنه . اونا نه دوست بودن ، و نه عاشق و معشوق ... این دردای مشترکه که آدما رو به هم نزدیک می‌کنه.

تعداد سین ها از تعداد ممبرا بیشتره ، جالبناک

یه متن کوتاه ، و یا شاید داستان کوتاه و شروع کردم . با بدترین نوع نثر ، با نامرتب ترین جمله ها و با کمترین کیفیت ... اما اینا نتونستن ناراحتم کنن ، چون من نوشتم ... بعد مدتها نوشتم ، شخصیت خلق کردم ، بهش روح دارم ، تصورش کردم و باهاش لبخند زدم . و برای امروز همین کافی بود ....

یهو از وایب اینجا خوشم اومد ، شاید بخاطر اینه که رفته سمت شهر خرس و شخصیت های مختلفش و تین ولف و نوشته هام ، نمی‌دونم . ولی هرچی که هست هنوز حس میکنم موندگار نیست.

از اثرات دوباره نوشتنه، توجه نکنید . یه مقدار همچین عاشق ماشق پسرم شدم . ( وی پسرش هنوز اسمم نداره )

https://eitaa.com/Nummer_ett/29573 پرتاب شدم .. عالی بود