هرچیزی به اندازش خوبه حتی مهربونی ...
من آدم صبوری نیستم ، درونگرا هم نیست و یا حتی بیخیال فقط با غرورم یه خط کشیدم دور خودم ....
میدونی چرا؟ چون دلم نمیخواد برای یک ثانیه به آدمی اعتماد کنم که ، آدم نیست...
خوبه که حداقل میتونید حرف بزنید ، بگید حتی وقتی که دیر شده...
منم آدمم گاهی مواقع دلم گریه میخواد ، دلم میخواد تعریف کنم، تموم اون روز های بدو ولی....
از ترحم متنفرم.... میدونم شاید اون آدم قصدش ترحم نباشه ...
ولی اگر اومدم پیشتون درد و دل بهم راهکار بدین ....
خانومِ مارپل
بازم نینی ، انقدررر عکس از نینی های انقلابی دارممم که گالری، گوشیم پر شده..