تا وقتی آدم از پایانی شبیه مرگ میترسه که فکر کنه ترسناکترین چیز "تموم شدن یه فرآینده". ترسناکترین چیز تموم شدن یه فرآینده قبل از اینکه با پایان بیمعناکنندهی کل فرآیند آشنا بشی.
دختر هم روز میخواد هم روزی که تو قوانین کشورش، تو فکر خانوادهش و تو پزشکی و داروسازی به عنوان یه "دیگری" شناخته نشه. دختر هم روز میخواد هم یه جهان خالی از جنسیت استاندارد که سالهای سال براش تصمیم گرفته محدودش کرده و حقوق طبیعیشو براش دستنیافتنی کرده.
چرایی
- نوری که نهان گشته ز تیریِ زمانه.
شاید یکم پساپس باشه ولی در روز دختر به زنان تاجیک و هزاره و افغان هم فکر کنیم. آدمایی خیلی نزدیک به ما و پر از استعداد که برای قهوه خوردن باید از نظام مقدس مردسالاری اجازه بگیرن! به اینکه اگه این "دیگریپنداری" اینقدر بها بهش داده بشه زنان نمیتونن حتی راهنمایی برن و باید تو کلاس شیشم تحصیلشونو متوقف کنن و برای بدیهیترین حقشون یعنی تحصیل در کشوری که توش به دنیا اومدن تن به مهاجرت یا هزینههای گزاف مدارس برخط بدن.
چون است حال بستان ای باد نوبهاری؟! تعظیم به سعدی عاشق و برای "اول اردیبهشت ماه جلالی"