اینکه وجودت از چیزی باشه دلیل بر این نیستش که اون چیزو دوست داشته باشی
ایرانی بودن حکم نمیکنه که ایران رو دوست داشته باشی
تفکرت خیلی بامزه و دوست داشتنیه
اما برای یکی مثل من باور کردن بهش سخته
اینکه ایران تاریخ و هنر داره کاملا قابل احترام و ارزش گذاری هستش
اما این کشور برای من چیزی جز محدودیت نبوده و نخواهد بود
تمام مدت بین تابو ها زندگی کردم
با ادمایی که به خودشون جرئت میدن درمورد بدن معصوم بچه فکر کنن توی یه اتاق بودم چون زیر سایه دین اجباری هر کثافتی که دلشون خواسته زدن
نتونستم عشق نوجوونی رو تجربه کنم
بدنمو بشناسم
ذهنمو رو نشون بدم
آزادانه صحبت کنم
بدون اینکه کسی روم کنترل داشته باشه
و بتونه به راحتی به خودش اجازه بده هر رفتاری با بدنم و ذهنم داشته باشه
عشق برای من خیلی شرطیه نمی دونم برای شما چطوریه
و اینکه اون چیزی که بهش میگی فطرت من بهش میگم وابستگی
وابستگی خیلی جاها با عشق ذاتی اشتباه گرفته میشه
میدونی من ۳ ساله بابامو ندیدم
و هر دفعه با خودم فکر میکنم اونقدرام بد نبود یادم میاد که بقا برای بچه به این وابسته اس که پدر و مادرش دوستش داشته باشن و کدوم بچه ای فراهم کننده رو دوست نداره؟
وطن هم همینطوره
چون وابستگی ایجاد میکنه
همچنین عشق درصدیه همچنین زمینه ای
پس نه
من ایرانو دوست ندارم
و توهم مجبور نیستی داشته باشی
چون احساس میکنی چیزی هست که بهش افتخار کنی(؟)
یا اینکه مجبوری
اینکه زشتی های وطنت توی افکار عمومی( جمعی ) قایم شده دلیل بر ایننمیشه که وجود نداشته
همین الانشم که بهش نگاه میکنم
چرا باید این همه درد و عذاب رو تحمل کنم بخاطر زبان و فرهنگ اصالت و این خزعبلات
البته این ممکنه برای همه اینطوری نباشه و نظر شما کاملا محترمه و من هیچ قصد توهین به فکرات یا دشمنی با شما ندارم ناشناس عزیز💕
در کل عشق به وطن خیلی پیچیده تر از این حرفاس و شاید بگی من وطن فروشم یا چی
ولی تف تو ایران و ایرانی( نه همشون)برای واقعی که نذاشتن زندگی کنم 🙏
شعبه ²WINDMILLS IF MY MIND
اینکه وجودت از چیزی باشه دلیل بر این نیستش که اون چیزو دوست داشته باشی ایرانی بودن حکم نمیکنه که ای
چقدر تند
چمه من
ولی پاکش نمیکنم چون لایک بهت بر بخوره ایرانی
https://eitaa.com/archivegashool/920
الان منظورت اینه که تاثیرات حکومت رو در نظر نگیرم؟
حتی اگه نگیرم باز هم نظرم فرق چندانی نمیکنه
چون همه یه آخوند درون دارن حتی اگه حکومت عوض بشه
و ایران انقدر سیاهیش بر سفیدش غلبه کرده
که حتی نمیخوام یک ذره وابستگی یا عشق داشته باشم بهش
هیچ دلیل بهم نمیده که اونطوری که در نظرته عاشق باشم
خیلی جالبه که ممکنه یه شب به آسمون نگاه کنی و چیزای خیلی مهمی جلوی چشمت باشن ولی انقدر دورن که
اصلا متوجه نمیشی