`ارزش ما در جایگاه انسان به زندگی بدون اشتباه بستگی ندارد.

`کامل‌نبودن، اشتباه‌کردن و شکست‌خوردن بخشی از انسان بودن است.

`ضروری است متعهد شویم که پس از هر بار افتادن، خودمان مسئول التیام زخم‌هایمان با شفقت و مهربانی باشیم و بازگشت ما به زندگی عادی به دیگران وابسته نباشد.

`زمانی زندگی غنی‌تر و کامل‌تر می‌شود که براساس ارزش‌ها و اولویت‌هایمان تصمیم بگیریم. - جولی اسمیت

2:30

اگر دوزخ را به من بخشند، هرگز هیچ عاشق را نسوزم، از بهر آنکه عشق، خود، او را صد بار سوخته است. - عطار نیشابوری

-

روز خواهد شد پس نگران نباش اگر بهار تأخیر کرده است و غمگین نباش اگر باران متوقف شده است. به ناچار رنگ آسمـان تغییر خواهد کرد و ماه بر مدار خواهد گشت، روز خواهد شد. - نزار قبانی

1:26

لحظه‌ها می‌گذرد. آنچه بگذشت، نمی‌آید باز. قصه‌ای هست که هرگز دیگر نتواند شد آغاز. - سهراب سپهری

‌ نگاهم پی آسـمان است و ذهنم؟ ذهن فرّارم؟! او قرار ندارد. ‌ گاهی در میان ستاره‌ها می‌یابمش؛ با آنها نکته می‌گوید، ستاره‌ها و سیاره‌ها را می‌گویم. در سیاهی بی‌انتها غرقه می‌شود و گویی زندگانی‌اش را از بیگ‌بنگ آنجا به تأسیس رسانده. ‌ گاه هم‌خواب چمن‌زار و رودها می‌شود. از صلابتِ کوه سر می‌خورد و گل‌ها را در آغوش می‌گیرد. تابش آن زردِ دل‌انگیز را جذب ‌می‌کند و گرمایش به منی می‌رسد که هزاران هزار فرسخ از آن روزگار فاصله دارم. ‌ گاهی نیز هم‌بازی کودکان می‌شود. در هیاهوی شهر سوار بر تاب رنگ و رو رفتهٔ مایل به صورتی می‌شود. دستانش را باز، پایش را رها، سر به سوی آسمان می‌کند و حال... خنده‌ای از خوشنودی و بادی که روان را به بازی می‌گیرد. ‌ چین‌چینِ پرده را از بند دستانم آزاد می‌کنم و روی تخت رها می‌شوم؛ صدای خواننده در سرم فریاد می‌زند: «از مـن گـریز تـا تـو هم در بـلـا نـیفـتی» 05/03/07