یادش بخیر چقد با خانوم ایکس رفتیم بهشت زهرا و چقد هربار فکرکردن پشت کنکوری هستیم. حتی کنکوری هم نه، پشت کنکوری. نمیدونم چرا.

مثلا یازدهم که راهیان نور بودیم، دخترخالم که دوازدهم بود با یکی از دوستاش قاچاقی از دست مشاورشون اومده بودن راهیان و جلوی اتوبوس بودن، اکیپ ماهم ته اتوبوس بود. البته ما دوست داشتیم وسط باشیم ولی به دلایلی مربی مارو انداخت ته اتوبوس. یه خانوم طلبه هم داشتیم که همراه اتوبوسمون بود و جلوی اتوبوس بود. از دخترخالم پرسیده بود اینایی که ته اتوبوسن پشت کنکوری ان؟

خیلی دارم حرف میزنم لطفا منو از برق بکشید.

خدانگهدار تا قهوه بعدی.

بعد اینکه من براتون باحالاشو تعریف کردم. همین خانوم ایکس قبل همه این قضایا و وقتی نهم مجازی بودیم یبار با خودم گفتم زهرا انقدر اجتماع گریز نباش و بهش پیام بده و حرفو باز کن. بهش پیام دادم گفتم که اره دبیرستان چه رشته ای میری؟ خیلی کوتاه گفت احتمالا برم هنرستان. با نقطه! با نقطه باهام حرف زد! بعدش من گفتم عب نداره لابد مدلشه. گفتم عه چجالب منم شاید برم انسانی ولی هنرستانم دوست دارم. و حدس بزن چی؟ گفت اها. با نقطه! دوباره با نقطه باهام حرف زد. و من فهمیدم که زهرا همون منزوی باش بهتره.

جدی.

بچها هروقت خوندین فیدبک بدین خیلی حرف زدم.

ناشناسا رو پاک کنم؟

پاک میکنم اعزه.

شب هیچ فرقی نداره هر ساعتی بخوابم صبحش بین هفت تا هفت و نیم چشمام باز میشه. و دقیقا همونموقعس که اگه دوباره چشمامو ببندم، چرت و پرت ترین و نامفهوم و مزخرف ترین خوابها رو خواهم دید.

پولام تموم شد اینستا، یذره هم طنز نشون بده لطفا.

همیشه اونایی که کمتر اهمیت میدن روسریشون صاف تر وایمیسته.