اگه به زهرای چهارسال پیش میگفتی یه روزی میرسه که سریالای عاشقانه کمدی درام میبینی و خیلی هم حال میکنی و دیگه ژانر مورد علاقه‌ت اکشن جنایی نیست، پشم بهش نمیموند.

هروقت از خودم همینجوری عکس میگیرم که فقط داشته باشم و قصد ندارم جایی استفاده کنم، با این ذهنیت عکس میگیرم که بعدا وقتی گوشیم افتاد دست دوستام و داشتن گالریمو زیر و رو میکردن نتونن خیلی بهم بخندن. بهرحال که میخندن.

بعد مثلا شاید بگید چقد دوستای بدی چرا باید بخندن. باید بگم چون منم میخندم. ما همه میخندیم. قضاوت کار خداست بچها ما فقط مسخره میکنیم. اصن همه خودشون داوطلب میشن که گالریشونو چک کنیم بهشون بخندیم.

من خودم هرسری عکسای جدید میگیرم به این امید که ببینم ایندفعه به چی میخوان بخندن.

بچها من به این خانومه به شوخی گفتم من خیلی خوشحال میشم که ساعت ۷ صبح کلاس میذاریم و منم در کل طول کلاس خوابم. و دیدم که بعدشم همینطور ادامه داد و ساعت ۷ میذاشت کلاسارو. امروز بهش گفتم اگه میشه فردا ساعت ۷ نباشه، گفت عه تو که گفتی خوشحال میشی من میخواستم خوشحالت کنم..

شوخی نمیکنم اگه بگم دلم میخواست همونجا دوتامون رو از دره پرت کنم پایین. فقط خدارحم کرد دره نداشتیم اطرافمون.

چرا باید جدی بگیری حرف منو؟ خلم من عاشق این باشم هفت صبح با چشمای نیمه باز بیام کلاس؟

ولی خب از اونجایی که بنده خیلی آدم رک و غیرخجالتی و با اعتماد بنفسی هستم خندیدم و گفتم هههه جدی من گفتم؟ ههههه نه بابا اینجوری نیست توروخدا کلاس فردا ساعت ۷ نباشه هههه.