دیگران از تو میگویند و من حتی صدا و چهره ات در حافظه ام نمانده.. نزدیک هستی اما من دیگر مشتاق دیدارت نیستم
تنها راه برای داشتن احساس کافی بودن، قطع ارتباط با همه و دویدن به سمت هدفته..
دچارِ نوعی بهت زدگی و بیحسی شدهام. احساسِ خستگی نمیکنم، خوابم نمیآید، غصهدار نیستم، شاد هم نیستم...