تنها راه برای داشتن احساس کافی بودن، قطع ارتباط با همه و دویدن به سمت هدفته..
دچارِ نوعی بهت زدگی و بیحسی شدهام. احساسِ خستگی نمیکنم، خوابم نمیآید، غصهدار نیستم، شاد هم نیستم...
جانا دوباره نگاه کن، نگاه کردن دیدن نیست
از ابر تا باران، یک قلم فاصله است
یک نفس آبیتر، مهتاب خاموش میشود
عمری گذشت تا به چشم خود دیدم
چه مشکل است که با چشم خود ببینم.
انسانها واقعا عجیبن. همینکه میگی نه بابا از این بچهتر نمیشه، با یه حرکت بچگانهی جدید برمیگرده میگه: سوپرایز مادرفادر.