و دوباره باید تمام این تیکه پاره‌های وجودمو بهم وصل کنم و زندگی کنم و روز رو به شب برسونم.

ترکیب تنفر و دلتنگی :

متاسفانه حق با اونایی بود که جلوشون از تو دفاع می‌کردم.

کراشم جوابمو داد و الان از گیجی دوست دارم بلاکش کنم✨

دیگه خودم رو درگیرش نمیکنم چون فهمیدم اگه حشره های کابینتشون حرف میزدن با اونام لاس میزد..

عطر تن من گم میشه تو دود سیگار.. اینه روزگار.

آدم بالغ حرف میزنه..با برداشت‌های ذهنیش زندگی نميكنه.

انسان پس از نالطفی ها و ستم های فراوانی که در حقش می شود ، به محبت حساسیت پیدا می کند حال هرچند که صادقانه و پرشور هم باشد ، برایش مانند یک ازار است نوازش به درد پوست میخورد نه زخم انقدر 《دوستت دارم 》را نشنیده ای که وقتی کسی می گوید بغض میکنی و غریب میشوی ؛ احساسی مانند چای سرد رو میز یا فیلتر خیس شده ی سیگار را القا میکند باز هم میگویم که نوازش به درد پوست میخورد ، تنی که سراسر زخم و عاری از پوست باشد را اگر بغل کنی درد میگیرد و میسوزد ، خودت هم خونی میشوی من نمیدانم دقیقا میزان درد را چگونه تعیین میکنند ، کمی یا کیفی ؛ هرطور که هست اکنون این را میدانم که بزرگترین درد ان دردی است که تورا از هرچیز خوبی آزرده خاطر کند و باعث شود زیبایی ها تورا به گریه بیاندازند ما نه با غم مشکلی داریم نه درد ، خوشمان هم نمی آید،باور کن! فقط رها کن ،ما انقدر برای عادت کردن به رنج ، رنج برده ایم که دیگر توانی برای برگشتن و دیدن محبت ها نداریم رها کن جان من ، رها کن...