الان دیگه به جایی رسیدم که نه میتونم تورو دوست داشته باشم نه کسی جز تو رو.

باید به یاد بیاری کی هستی. تو تنها کسی هستی که می‌تونه تو باشه. حالا بگو، اصلا خودت رو یادته؟

از فکر کردن به خاطراتم با آدما خستم.

-But your pain made you stronger. «I was just a fucking kid I didn't need to be stronger»

لحظه ای که متوجه شدی اونی که بهش امید داشتی هم تورو نمیفهمه و مثل بقیه قضاوتت میکنه :

کینه ای به اضافه ی صبور به اضافه ی یک حافظه جزئی بین و قوی میتونه تورو تبدیل به ادم ترسناکی کنه.

به این نتیجه رسیدم که دلم برات تنگ شده، ولی هیچوقت نمیفهمی؛ چون چیزی نمیگم. فقط وقتی بهت فکر میکنم، مجبور میشم عمیق‌تر نفس بکشم.

اره . اولش تلاش میکنی به هر بهونه ای که شده سر از کارش در بیاری و بشناسیش یکم. آشنا میشی. یه مدت بعد احساس میکنی چقدر خوب میشناسیش، چقدر خوب میشناسه تو رو، انگاری صد سال از باهم بودنتون میگذره؛ ولی خب آخرش یهو به خودت میای، میبینی چقدر نمیشناسیش اصلا، چقدر نمیشناسه تو رو اصلا.