موقع برگشت به خونه ، یه مسافتی رو پیاده طی کردیم تا رسیدیم .... تو این فاصله یه گربه ی سیاه برامون صدا در آورد و دنبالمون اومد. به طرز عجیبی به من و دختر خاله ام نگاه می کرد و می دوید دنبالمون. ما نیز در حالی که روده بر شده بودیم ، می دویدیم و از دستش فرار می کردیم. یکم که گذشت گربه به خاطر سگ ها دیگه دنبالمون نکرد. اول فکر کردم به خاطر فلش گوشیه که دنبالمون می کنه اما بعدش اون فلش رو برای گربه های دیگه زدم و اونا فرار کردن ... حالا که دارم بهش فکر می کنم احتمالا جن دیدم ... شایدم کیلا رو دیدم. کسی چه می دونه؟ شایدم کارله! الله عالم!

همیشه دلم میخواست برم تهران :(

با کلماتِ معمولی، فقط می‌شود از حالِ معمولی سخن گفت.

امیدوارم رها بشوید از رنج‌هایی که راجبش با کسی حرف نمیزنید.

من خودمو تغییر دادم برات تا موردعلاقت بشم ولی الان نه تورو دارم ، نه خودمو.