قبلا ها از یک هفته قبل برنامه ریزی میکردم صبح با کی برم مدرسه ، بغل دستی کی بشم ، کدوم نیمکت بشینم ، زنگ تفریح ها کجا رو انتخاب کنم دو روز آخر هم ترن هوایی احساساتو تجربه میکردم

فردا می‌خوام برم مدرسه کتاب های امانتی رو بدم و با درخت سرو چند ساله توی حیاط عکس بگیرم

نمیتونم انقدر زود از مدرسه و خاطره هاش جدا بشم چون متاسفانه آدم مدرسه دوستی بودم و این دو سال آخر مدرسه بهم‌ خوش می‌گذشت خیلی هم خوش میگذشت

حالا که ما داریم این مدرسه رو ترک میگیم بنایی بعد از چندین سال طولانی تموم شد و همه جا بوی نویی میداد آزمایشگاه هم راه افتاده

بنایی که میگم یعنی تصور کنید کلاس هندسه با استاد اداییش و صدای دستگاه چاله کن که داشت سقف بالاسرمونو سوراخ میکرد و گچ می‌ریخت رو سرمون🙏🏽

کتاب میخونم و به خودم یادآوری میکنم نباید دنبال این احساسات هیچ جایی جز کتابا باشم و همش در حد قصه است🙏🏻

جایی که من تخیل و سناریو ساختن هامو ریختم دور

توی ذهنتون.

چه جوری مدرسه رو دوست داشتی من از استرس شروعش میخوام سر به بیابون بزنم😭 . نمیگم استرس نداشتم ، داشتم اما اونقدر مدرسه برام جذاب بود که ریسکشو به جون بخرم. من دو سال آخر دلیل های زیادی پیدا کرده بودم که مدرسه برام خوشایند بود دوستای خوبی داشتم ، رشتمو دوست‌ داشتم و پیگیر بودم و کلاسمون انرژی مثبت بود ولی خب میدونی اون استرسه نمک مدرسه ست از نظرم چون‌ اگر نباشه دیگه هیجان انگیز نیست اینکه مثلا هر روز که پاتو میزاری توی کلاس مخصوصا اون معلمای ریسکی قراره چی بشه یعنی امروز قراره چه اتفاقی بیفته🤣

بعد آهان الان که یادم میاد همون معلم مورد علاقم که میگفتم واقعا دید منو نسبت به درس خوندن تغییر داد ببین چقدر تاثیرگذاره یک جمله معلم‌

سر همون من واقعا از درس خوندن خوشم میومد یعنی مثلا اینطوری بودم که اوکی امروز فیزیک و حسابان داریم قراره چی یاد بگیرم