#معنی_کلمات و عبارات
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
✓ «لِوَقْعَتِهَا»: برای رخ دادن آن. هنگام رخ دادن آن.
← برخی حرف (لِ) را برای تعدیه، و بعضی آن را برای توقیت و به معنی (عِندَ=هنگامی که) میدانند، مانند (لِدُلُوکِ الشَّمْسِ) در (اسراء / ).
✓ «کَاذِبَة»: دروغ. دروغ دانستن. دروغ شمرنده. تکذیب کننده.
← بعضی آن را مصدری همچون عاقِبَة و خاتِمَة و عافِیَة میدانند.
← برخی هم آن را اسم فاعل میشمارند.
در صورت اخیر معنی آیه چنین است: به هنگام وقوع قیامت، هیچکس نمیتواند آن را انکار و تکذیب کند.
یا این که هنگام وقوع رستاخیز دیگر کسی یافته نمیشود که به خدا باور نداشته باشد و وجود او را تکذیب کند (نگا: قاسمی).
مؤنث آمدن (کاذِبَة) به خاطر آن است که در تقدیر چنین است: نَفْسٌ کاذِبَة.
#نکات_آیه
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
۱ - قیامت، امرى قطعى و تردیدناپذیر (إذا وقعت الواقعة) علماى ادب در فرق میان «إذا» و «إن» شرطیه گفته اند: «إذا» در مورد امور یقینى و «إن» در مورد امور محتمل الوقوع به کار مى رود. هم چنین فعل شرط در «إذا» به صورت ماضى مى آید، تا دلالت کند که تحقق آن به قدرى قطعى است که گویا در زمانى پیش انجام یافته است.
۲ - «واقعه»، از نام هاى قیامت (إذا وقعت الواقعة) در آیه شریفه، کلمه «الواقعة» به صورت مطلق و بدون ذکر موصوف یا تقدیر آن آورده شده است. این گونه تعبیر نشان مى دهد که این واژه در قرآن عَلَم براى قیامت است; مانند واژه هاى دیگرى که به همین صورت ذکر شده اند (نظیر الحاقة، القارعة و القاشیة».
۳ - قیامت، رخدادى بس عظیم و بى مانند (إذا وقعت الواقعة) نام گذارى قیامت به «الواقعة» - با توجه به این که این کار نوعى اختصاص دادن لفظ به یک مسمّى است - بیانگر این حقیقت است که هر واقعه دیگرى در برابر آن، چیزى به حساب نمى آید و تنها قیامت است که باید آن را واقعه نامید. این بیان، حکایت از عظمتى دارد که واقعه هاى دیگر در مقابل آن، ناچیز است و در واقع، قیامت حادثه اى است که مانند ندارد.
#معنی_کلمات و عبارات
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
✓ «خَافِضَةٌ»: پائینآورنده. خوارکننده.
✓ «رَافِعَةٌ»: بالابرنده. سرافرازنده.
هر دو واژه خبر اوّل و دوم مبتدای محذوف و تقدیر چنین است: هِیَ خَافِضَةٌ رَّافِعَةٌ. قیامت انقلاب بزرگ و گسترده الهی است، و همچون همه حوادث و انقلابات بزرگ، گروهی را بالا میبرد و والا میگرداند و گروهی را پائین میکشد و خوار میدارد.
گذشته از این، قیامت نیکان را به درجات والای بهشت میرساند، و بَدان را به درکات پست دوزخ میکشاند.
╭════════════
│✨ @Nafaahat
╰๛--- ‑ ‑ - - ‑ ‑
#نکات_آیه
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
۱ - قیامت، روز دگرگونى و زیرورو شدن طبقات مردم (خافضة رافعة) «خفض» به معناى فرود آوردن و به زیر کشیدن و «رفع» به معناى بالا بردن و برافراشتن است; یعنى، واقعه قیامت، به زیرآورنده اقوامى و بالاآورنده اقوامى دیگر است.
۲ - کافران و مستکبران، مردمى زبون و دون پایه و مؤمنان و مستضعفان انسان هایى شریف و صاحب منزلت در روز رستاخیز (إذا وقعت الواقعة ... خافضة رافعة)
۳ - قیامت، روز دگرگونى و انقلاب در نظام طبیعت (خافضة رافعة) برداشت بالا، مبتنى بر این احتمال است که آیه شریفه، اشاره به دگرگونى در طبیعت داشته باشد; چنان که آیه بعد نیز در این باره سخن مى گوید.
╭┈┈┈⋆┈┈─────
│✨ @Nafaahat
╰┈