سوره مبارکه بقرة ـــــــ ــ ـــ ـ ـــ ـــ ـــ ــ ـ ــ ــ ـــ ـ ـ #آیه ✨ وَ مَن يَرْغَبُ عَن مِّلَّةِ إِبْرَاهِيمَ إِلَّا مَن سَفِهَ نَفْسَهُ ۚ وَ لَقَدِ اصْطَفَيْنَاهُ فِي الدُّنْيَا ۖ وَ إِنَّهُ فِي الْآخِرَةِ لَمِنَ الصَّالِحِينَ ﴿۱۳۰﴾ #ترجمه ـــــــــ ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ 💠 ‌‌‌و چه كسی از آیین ابراهیم روی می‌گرداند جز كسی كه سبك مغزی كند؟ در حالی كه ما او را در دنیا برگزیدیم و او در آخرت مسلما از شایستگان است‌. کلمات https://eitaa.com/ye_ayeh/4760 تفسیر صوتی https://eitaa.com/ye_ayeh/4762 نکات https://eitaa.com/ye_ayeh/4764 پیام ها https://eitaa.com/ye_ayeh/4766 ╭────๛- - - - - ┅╮ │📱 @Mabaheeth │✨ @Nafaahat │ 💫 @ye_ayeh ╰๛───────

#برگزیده_تفسیر_نمونه ───── • ◆ • ───── (آيه ۱۳۰) - ابراهيم انسان نمونه! در آيات گذشته بعضى از خدمات ابراهيم و خواسته‌ها و تقاضاهاى او كه جامع جنبه‌هاى مادى و معنوى بود مورد بررسى قرار گرفت. از مجموع اين بحثها به خوبى استفاده شد كه مكتب اين پيامبر بزرگ مى‌تواند به عنوان يك مكتب انسان‌ساز مورد استفاده همگان قرار گيرد. براساس همين مطلب در اين آيه چنين مى‌گويد: «چه كسى جز افرادى كه خود را به سفاهت افكنده‌اند از آيين پاك ابراهيم روى گردان خواهد شد» (وَ مَنْ‌ يَرْغَبُ عَنْ مِلَّةِ إِبْرٰاهِيمَ إِلاّٰ مَنْ سَفِهَ نَفْسَهُ‌) . آيا اين سفاهت نيست كه انسان، آيينى را كه هم آخرت در آن است و هم دنيا، رها كرده و به سراغ برنامه‌هايى برود كه دشمن خرد و مخالف فطرت و تباه‌كنندۀ دين و دنيا است! سپس اضافه مى‌كند: «ما ابراهيم را (بخاطر اين امتيازات بزرگش) برگزيديم و او در جهان ديگر از صالحان است» (وَ لَقَدِ اِصْطَفَيْنٰاهُ فِي اَلدُّنْيٰا وَ إِنَّهُ فِي اَلْآخِرَةِ لَمِنَ‌ اَلصّٰالِحِينَ‌)... │ 💫 @ye_ayeh ╰๛────────

#تفسیر_جوامع_الجامع ───── • ◆ • ───── تفسير: وَ مَنْ يَرْغَبُ عَنْ مِلَّةِ إِبْرٰاهِيمَ إِلاّٰ مَنْ سَفِهَ نَفْسَهُ‌... ؛ چه كسى - جز افرادى كه خود را به سفاهت افكنده‌اند - از آيين ابراهيم كه آيينى بر حق و داراى حقيقت است روى‌گردان خواهد شد؟ استفهام در آيه (من) براى انكار است، و معنايش اين است كه بعيد است در ميان خردمندان كسى باشد كه از آيين پاك ابراهيم روى‌گردان باشد. «من سفه» بدل از ضمير مستتر در «يرغب» و در موضع «رفع» است و منظور از سفاهت نفس (سفه نفسه) ناچيز شمردن و به ابتذال كشاندن نفس است. (السّفه: سبكى). و گفته شده: نصب «نفسه» بنا بر «تميز» بودن است نظير «غبن رايه» كه «رايه» تميز براى «غبن» است. و نيز گفته شده: اين جمله در اصل «سفه فى نفسه» بوده و جار و مجرور (فى) حذف شده است، مانند گفتۀ عرب كه مى‌گويد: «زيد ظنى مقيم» يعنى «فى ظنى» ولى احتمال اوّل كه «تميز» باشد، صحيح‌تر است. وَ لَقَدِ اِصْطَفَيْنٰاهُ فِي اَلدُّنْيٰا... ؛ او را در دنيا به پيامبرى برگزيديم. ← اين جمله در مقام بيان اين نكته است كه عقيدۀ كسانى كه از آيين ابراهيم علیه‌السلام روى مى‌گردانند خطا و نادرست است. [زيرا اگر دين و شريعت ابراهيم نقص و كاستى داشت خداوند وى را به پيامبرى مبعوث نمى‌كرد]. وَ إِنَّهُ فِي اَلْآخِرَةِ لَمِنَ اَلصّٰالِحِينَ‌ ؛ و او (يعنى ابراهيم) در آخرت از رستگاران است. [و نكته اين كه تنها رستگارى اخروى را براى ابراهيم ذكر كرده و فرموده: و انّه فى الآخرة من الصالحين با اين كه او در دنيا هم رستگار بود، اين است كه ابراهيم به خاطر شايستگى خاصّى كه دارد استحقاق كرامت و پاداش نيكو و كامل را داراست و البته پاداش كامل و خالص تنها در آخرت وجود دارد]. و كسى كه كرامت دنيا و آخرت را در پيشگاه خداوند دارد، هيچ كس از او سزاوارتر نيست كه به آيين او روى آورده شود. │ 💫 @ye_ayeh ╰๛────────