سوره مبارکه بقرة ـــــــ ــ ـــ ـ ـــ ـــ ـــ ــ ـ ــ ــ ـــ ـ ـ #آیه ✨ متن ﴿﴾ #ترجمه ـــــــــ ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ 💠 ‌‌‌ کلمات تفسیر صوتی نکات پیام ها https://eitaa.com/ye_ayeh/4063 ╭────๛- - - - - ┅╮ │📱 @Mabaheeth │✨ @Nafaahat │ 💫 @ye_ayeh ╰๛───────

#تفسیر_شُبّر ـــــــ ــ ـــ ـ ـــ ـــ ـــ ــ ـ ــ ــ ـــ ـ ـ «أَيّٰاماً مَعْدُودٰاتٍ‌» محصورات أو قلائل و نصبها بالصيام «فَمَنْ كٰانَ مِنْكُمْ مَرِيضاً» بحيث يضرّ به الصوم «أَوْ عَلىٰ سَفَرٍ» راكب سفر «فَعِدَّةٌ‌» فعليه صوم عدة أيام المرض و السفر «مِنْ أَيّٰامٍ أُخَرَ» و هو صريح في الوجوب و دعوى أنه رخصة بإضمار فأفطر تعسف «وَ عَلَى اَلَّذِينَ يُطِيقُونَهُ‌» هم الذين يكون الصيام بقدر طاقتهم و يكونون معه على مشقة و عسر خيرهم بين الفدية و بين الصوم إذ لا يكلف إلا بما دون الطاقة «فِدْيَةٌ‌» عن كل يوم «طَعٰامُ مِسْكِينٍ‌» إن أفطروا «فَمَنْ تَطَوَّعَ‌ خَيْراً» زاد في مقدار الفدية «فَهُوَ خَيْرٌ لَهُ وَ أَنْ تَصُومُوا» أيها المطيقون «خَيْرٌ لَكُمْ‌» من الفدية و تطوع الخير «إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ‌» منهم و قيل كان القادرون على الصوم مخيرين بينه و بين الفدية

#برگزیده_تفسیر_نمونه ───── • ◆ • ───── (آيه ۱۸۴) - در اين آيه براى اين كه باز از سنگينى روزه كاسته شود چند دستور ديگر را در اين زمينه بيان مى‌فرمايد، نخست مى‌گويد: «چند روز معدودى را بايد روزه بداريد» (أَيّٰاماً مَعْدُودٰاتٍ‌) . ديگر اين كه: «كسانى كه از شما بيمار يا مسافر باشند و روزه گرفتن براى آنها مشقّت 😮‍💨 داشته باشد از اين حكم معافند و بايد روزهاى ديگر را بجاى آن روزه بگيرند» (فَمَنْ كٰانَ مِنْكُمْ مَرِيضاً أَوْ عَلىٰ سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِنْ أَيّٰامٍ أُخَرَ) . سوم: «كسانى كه با نهايت زحمت بايد روزه بگيرند (مانند پيرمردان و پيرزنان و بيماران مزمن كه بهبودى براى آنها نيست) لازم نيست مطلقا روزه بگيرند، بلكه بايد بجاى آن كفاره بدهند، مسكينى را اطعام كنند» (وَ عَلَى اَلَّذِينَ‌ يُطِيقُونَهُ فِدْيَةٌ طَعٰامُ مِسْكِينٍ‌) . «و آن‌كس كه مايل باشد بيش از اين در راه خدا اطعام كند براى او بهتر است» (فَمَنْ تَطَوَّعَ خَيْراً فَهُوَ خَيْرٌ لَهُ‌) . و بالاخره در پايان آيه اين واقعيت را بازگو مى‌كند كه: «روزه گرفتن براى شما بهتر است اگر بدانيد» (وَ أَنْ تَصُومُوا خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ‌) . ← و اين جمله تأكيد ديگرى بر فلسفۀ روزه است. │ 💫 @ye_ayeh ╰๛────────

#تفسیر_جوامع_الجامع ───── • ◆ • ───── أَيّٰاماً مَعْدُودٰاتٍ‌ ؛ روزهاى معيّن و يا منظور روزهاى اندك است. مانند آيۀ كريمۀ: دَرٰاهِمَ مَعْدُودَةٍ‌ : «درهمهايى كم» (يوسف/ ۲۰). تعبير به «معدودات» به اين خاطر است كه اصولا مال اندك را با عدد و مال بسيار را با كيل مى‌سنجند. و معناى جملۀ «اياما معدودات» ايجاب مى‌كند كه نصب «اياما» به «الصيام» باشد، (چنان كه گفته مى‌شود: نويت الخروج يوم الجمعة) ولى ساختار آيه نصب آن را به «صيام» منع مى‌كند، زيرا جمله «كما كتب» بين آن و «اياما» فاصله انداخته است، بنا بر اين شايسته است كه نصب، به فعل مقدّرى مانند «صوموا» باشد و جملۀ كتب عليكم الصيام دلالت دارد بر اين كه تقدير آيه چنين است: صوموا اياما معدودات. أَوْ عَلىٰ سَفَرٍ ؛ هر كس از شما مسافر باشد. فَعِدَّةٌ مِنْ أَيّٰامٍ أُخَرَ ؛ پس روزهاى ديگرى را بايد روزه بگيرند. اين آيه دلالت مى‌كند كه شخص مسافر و مريض بايد روزه خود را بخورند و روزهاى ديگرى را روزه بگيرند. و در حديثى [از امام صادق (ع)] نقل شده است: كسى كه [در ماه رمضان] در مسافرت روزه بگيرد مانند كسى است كه در وطن، روزۀ خود را خورده باشد. وَ عَلَى اَلَّذِينَ يُطِيقُونَهُ‌ ؛ بر كسانى كه توانايى روزه گرفتن دارند، اگر بدون عذر افطار كنند. فِدْيَةٌ طَعٰامُ مِسْكِينٍ‌ ؛ بايد به مقدار نصف صاع، غذا به مسكين بدهند. از امام باقر (ع) روايت شده كه حضرت «طعام مساكين» (به جمع) قرائت فرموده است. در آغاز كه روزه بر مسلمانان واجب شده بود، به خاطر اين كه عادت به انجام آن نداشتند، روزه گرفتن براى آنان دشوار و پر مشقّت بود از اين رو به آنان اجازه داده شد كه روزۀ خود را افطار كنند و در ازاى هر روز نصف صاع غذا به عنوان فديه (كفاره) به مساكين بپردازند. فَمَنْ تَطَوَّعَ خَيْراً ؛ و هر كس بيش از نصف صاع به فقير بدهد، «فهو خير له» اين برايش بهتر است. «يطوع» به معناى «يتطوع» نيز قرائت شده است. أَنْ تَصُومُوا خَيْرٌ لَكُمْ‌ ؛ اى كسانى كه توانايى روزه گرفتن داريد اگر روزه بگيريد، بهتر است از اين كه بخوريد و در عوض كفّاره و حتى بيش از مقدار معيّن آن بدهيد. [اين حكم زمانى بود كه وجوب روزه معيّن نشده بود و مردم مى‌توانستند به جاى آن كفّاره بدهند] سپس اين حكم با آيۀ: شريفۀ فَمَنْ شَهِدَ مِنْكُمُ اَلشَّهْرَ فَلْيَصُمْهُ‌ ؛ «كسانى كه در ماه رمضان در حضر باشند بايد روزه بگيرند» (بقره/ ۱۸۵)، نسخ شد. علماى اماميه از امام صادق (ع) روايت كرده‌اند كه حضرت فرموده: منظور از «اَلَّذِينَ يُطِيقُونَهُ‌» كسانى هستند كه ابتدا قادر به گرفتن روزه بوده‌اند، سپس در اثر پيرى و يا مرض تشنگى و نظاير آن ناتوان گشته‌اند، كه بر اينان واجب است براى هر روز يك مد طعام به فقير بدهند، بنا بر اين آيۀ مورد بحث نسخ نشده است. │ 💫 @ye_ayeh ╰๛────────