و درد اصلی نبود توست! که اگر بودی اینچنین نمیشد.که اگر بودی به دامنت پناهنده می‌شدیم و درد و رنج حتی سمتمان هم نمی آمد. به خدا شکایت میکنم از نبودنت.از غیبتت اما می‌دانم این شکایت اعتراضیست که متهم ردیف اولش خواهم شد. پس لال ،حیران و غرق در خود میشوم.که چرا من؟ چرا حالا؟ چرا در این نسل؟ چرا در جایی که هیچ کس من را نمی‌فهمد؟ چه میشد اگر می‌بود و ما ملجئی داشتیم به بزرگی زمین؟! مگر ما دل نداشتیم؟ استخوان هایم درد نبودت را فریاد می‌زند. فریادی که روزمرگی و دنیا صدایش را خفه کرده!صدایی که دیگر گاهی به گوش خودم هم نمی‌رسد! صدایی که از درد نشئت گرفته ولی منبع درد را نمیبینم و شکایتم را از دنیا و اهلش میکنم .در حالی که میدانم،میدانی،می‌داند که تمام درد ها تنها با آمدنت تمام خواهد شد. یک طلبه... یکی از شبهایی که نبودت را حس کردیم...

قصه پیداست ز خاکستر خاموشی ما خرمن سوختگان را به سخن حاجت‌نیست

در آغوش بگیر مرا . . .💔

از نماز ظهر برمیگشتم ،دیدم بچه ها دارن تو حیاط مسجد بازی میکنن.این دروازه‌ بان کوچولوهه سه روزه گیر داده منو بیار تو تیم! منم بهش گفتم برو دروازه اگه تونستی توپو بگیری ۱۰۰تومنم میدم ،تو تیم هم میفرستمت! با کلی ذوق رفت دروازه و با این صحنه مواجه شد! برادر نمیدونست من باخت نمیدم😂😅 توپو فرستادم جایی که غم نباشه...

و موفق شدم! چون توپو نتونس بگیره😅😂

هدیه یکی از بچه‌ ها😂🤦‍♂

برداشته ما که حواسمون نبوده رو تخته کوچ نقاشی کشیده😂😂😂😂💔🤦‍♂

😂توپ رفت یه شهر دیگه🤦‍♂😂

میگن مگه بیکاری مسابقات دهه فجر برگزار میکنی؟! مگه کم گرفتاری داری!؟

یه مسابقات در حد محلات برگزار کردیم برای رده سنی ابتدایی! از حدود ۳۰ کیلو متر اونورتر از یه روستا وقتی خبردار شده بودن اینجا مسابقس اومده بودن !میدونی یعنی چی؟

یعنی منکه کل پردیسان رو گشتم که یه مسابقه درست پیدا کنم برای دهه فجر و موفق نشدم ،اشتباه نمیکردم.واقعا برنامه ها کم شده