شاید تمیز کارست چون زمان کافی رو داره و همه جای موزه رو میشناسه پره هم ممکنه از وسایل تمیز کاری اون باشه اثر انگشت نداره چون تمیز کرده و چون وضع مالی خوبی نداره انگیزش هم داره ╾ ╼ ╾ ╼ ╾ ╼ ╾ ╼ عالی بود ولی پره هم یه سرنخی داره ولی خب عالی بودی! کی هستی😂 #UNKNOWN

خب خب بریم برای معرفی چون این رفیقمون کارش عالی بود

تحلیل نهایی و پاسخ پرونده: سرقت الماس درخشان پس از تحقیقات بیشتر و با کنار هم قرار دادن قطعات پازل، حقیقت ماجرا این‌گونه آشکار شد: مقصر اصلی: خانم رضایی، نظافتچی موزه. چگونگی سرقت: 1. پر کوچک و سیاه: این پر، متعلق به یک کلاغ بود. خانم رضایی، با زیرکی تمام، از قبل با یک کلاغ اهلی شده که دانه ها را به او داده بود، استفاده کرد. 2. نوسان برق و از کار افتادن سیستم‌ها: خانم رضایی با استفاده از یک دستگاه کوچک و قابل حمل که در ظاهر شبیه به یک شارژر موبایل بود، در لحظه‌ی مناسب (حدود ساعت ۱:۴۵ بامداد)، یک میدان الکترومغناطیسی موقت ایجاد کرد. این میدان باعث اختلال در سیستم برق موزه و از کار افتادن دوربین‌ها و سنسورها در یک بازه‌ی زمانی کوتاه شد. این دستگاه را در کیسه زباله (در میان پوست موز که باعث استهلاک سریع‌تر آن می‌شد) پنهان کرده بود. 3. باز کردن قفل ویترین: قفل ویترین الماس، یک قفل الکترونیکی پیچیده نبود، بلکه یک سیستم مغناطیسی پیشرفته داشت که با یک کد خاص باز می‌شد. خانم رضایی، با مشاهده‌ی مکرر نحوه‌ی باز و بسته کردن ویترین توسط مسئولین موزه در طول روز، کد آن را به خاطر سپرده بود. او همچنین با استفاده از دستمال‌های کاغذی که در کیسه زباله بود، اثر انگشت خود را پاک کرده بود. 4. خروج الماس: پس از باز کردن ویترین، خانم رضایی الماس را برداشت. سپس کلاغ تربیت شده‌اش را که منتظر بود، صدا زد. کلاغ با گرفتن الماس در منقارش، از پنجره‌ی باز شده‌ی اتاق استراحت، از موزه خارج شد و به لانه‌ی مخفی‌اش که در نزدیکی موزه بود، پرواز کرد. 5. بازگشت به حالت عادی: پس از اتمام کار، خانم رضایی دستگاه اختلال‌گر را خاموش کرد و سیستم‌ها به حالت عادی بازگشتند. او با اطمینان از اینکه هیچ مدرکی از خود باقی نگذاشته، به تمیز کردن ادامه داد. نقش آقای احمدی: آقای احمدی، نگهبان شیفت شب، در این سرقت کاملاً بی‌تقصیر بود. او واقعاً در حال مطالعه بوده و از نقشه‌ی خانم رضایی هیچ اطلاعی نداشته است. #CRIME_CASES 『 𝐓𝐡𝐨𝐮𝐠𝐡𝐭𝐬 』

#PICS 『 𝐓𝐡𝐨𝐮𝐠𝐡𝐭𝐬 』