کاش من هم یکی رو داشتم که با یه بیت شعر غوغایی تو دلم به پا کنه و... ضمنا این مسئله ای که شما درگیرش شدی مسئله ی خیلی ساده و کوچیکیه. به مسائل بزرگ تر و پیچیده تر بپردازید.

اونی که میگه: "من به صورت علمی بررسی کردم و با مطالعه و محاسبه ی دقیق علمی به این نتیجه رسیدم خدا و پیغمبر و آخرت و...وجود نداره و آتئیست شدم " @zamiirr

"تو چطور این ستگ هارا پیدا می کنی؟" این را "باراد" به من گفت. باراد تاجر گوهرهای زینتی بود. خیال می کرد لابد من یک روش خاص و ناگفته ای برای پیدا کردن سنگ ها دارم که به او نمی گویم. اما من روش خاصی نداشتم. سنگ ها من را فرا می خوانند. من آنهارا پیدا نمی کنم. آنها من را پیدا می کنند. با وجود همه ی گوهرهای نابی که پیدا کردم، دلم اما آرامش رسیدن به هدف را نداشت. یک گوهر سرخ بود که بارها در خواب دیده بودم. حتی در خواب دیده بودم کجاست! باید آن را پیدا می کردم. بالاخره یک روز رفتم به کوهستان "کٕلّ" تا پیداش کنم. در دل یک دره ی ژرف که حتی در میانه ی ظهر هم تاریک بود. دره ی عجیبی بود. همیشه بوی تعفن و گازهای گندیده و تند میداد. مردم می گفتند در این دره یک اهریمن زندگی می کند و این بوی نفس های اوست. من اما با خودم میگفتم که این بوی لاشه ی حیواناتی است که به ته دره سقوط می کنند و میمیرند. مسیر سختی داشت و من هم اگر دقت نمی کردم می افتادم و می مردم. در کل جای ترس داری بود و کسی در آنجا رفت و آمد نداشت. یعنی کسی جرات رفت و آمد در این دره را نداشت. یک دره ی زیبا که پر از بوته های گَوَن بسیار بزرگ و درختان وحشی زالزالک، کُنار، زیتون، انجیرو انگور بود. بوته های هوم، اسفند، سماق و گلپر هم زیاد بودند. داشتم آرام آرام به سمت ته دره می رفتم و چشمم را به یک درخت بزرگ زالزالک دوخته بودم. این درخت انگار آخرین درخت انتهای دره بود و بعد از آن در آن محدوده هیچ درخت و بوته ای وجود نداشت. یک سمت درخت سبز و سمت دیگرش خشکیده و سوخته بود. در فکر و خیال خودم بودم که دیدم از پایین دره یک پیرمرد با قد و قامتی کوتاه و بدنی نحیف و لاغر به سمت بالا می آید. بسیار تعجب کردم که اینجا دارم آدمیزاد میبینم. جلوتر که آمد شناختمش. خضر بود! نزدیک تر که آمد سلامش کردم. به گرمی پاسخ داد و گفت پسرجان تو شجاعتت را از پدرت به ارث بردی و پدرت هم از پدربزرگت! داشتیم دو نفری به این حرف میخندیدیم که یک باره خنده و چهره ی خضر به کلی برگشت. با دلهره و نگرانی گفت یکوقت نزدیک غار انتهای دره نشوی! آنجا بسیار خطرناک است. احتیاط کن! نفرین شده برای کشتن تو خواهد آمد! من مطمئنم که او برای کشتن تو خواهد آمد! راستش همزمانی که خضر داشت به من اخطار می داد میلم برای رفتن به آن غار مرموز بیشتر هم شد. من اصلا آمده بودم به همان غار بروم. در خواب و گاهی در بیداری جلوی ذهنم دیده بودم که گوهر سرخ رنگ در غار است. انتهای غار درست وسط دالان، زیر یک قندیل گوگرد، دو وجب زیر زمین! از خضر که خداحافظی کردم یک راست رفتم سمت غار. اخطار خضر باعث شده بود بیشتر احتیاط کنم. به دهانه ی غار که رسیدم بوی گند دره به اوج رسید. اطراف ورودی غار اثری از هیچ گیاه درختی نبود. اما دهها پوست خشک شذه ی مار دیدم. انگار که مارهای زیادی اینجا پوست انداختند. از بوی بد غار دهانم را با دستمال بستم، مشعل کوچکی روشن کردم و وارد شدم. یک راست رفتم انتهای غار. همانطور بود که در ذهنم قبلا دیده بودم. قندیل بزرگ گوگردی را هم دیدم. از نوک قندیل آب زرد رنگی چکه می کرد. فورا شمشیرم را دراوردم و خاک زیر قندیل را کندم. دو وجب که کندم گوهر سرخ پیدا شد. من قبلا خیلی گوهر دیده بودم. این با همه فرق می کرد. گوهر اگر بسیار پاک و زلال باشد نور را به زیبایی در خود تلالو می دهد اما این یکی انگار خودش نور داشت! همپای مشعلم میدرخشید! گوهر را فورا در جیبم گذاشتم و به سمت بیرون غار حرکت کردم. نور بی رمق دهانه غار را میدیم. چند قدم مانده بود از غار بیرون بزنم که حس کردم یک موجود عجیب در دهانه ی غار ایستاده! بوی تنور آهنی میداد‌. شبیه بوی آهن کهنه ای که سرخ کردی و داری با پتک فولادی روی سندان میکوبی! چشمهاش سرخ بودند. لبانش بنفش کبود مایل به سیاه. پوستش شبیه چرم سرخ سوخته بود. با خشم من را نگاه کرد و گفت: از اینحا زنده بیرون نخواهی رفت! شمشیرم را کشیدم و گفتم: من را نمیشناسی! من فرزند "آندیا" فرزند "دیلما" هستم. این را گفتم و با شمشیر به سمتش حمله کرد‌م. حس کردم که از نترسیدن من تعجب کرد و حتی کمی ترسید. نزدیکش شده بودم که ذیدم در لحظه ای جابجا شد. انگار بدنش شبیه باد از اطراف من عبور کرد و به پشت سرم به سمت داخل غار رفت. ۱/۲ @zamiirr

به سمت داخل غار برگشتم، شمشیر را محکم در دستم گرفتم و آماده ی حمله ی بعدی بودم. اهریمن سرخ عصای آهنین بدقواره و کج تراشش را روی زمین کوبید و گفت: "جٕگدا تامو ایلوم خٕئٕشتار خَو" این را که گفت احساس کردم از سمت ورودی غار صدای قدم و خزیدن می آید. برگشتم و دیدم یک مرد سیاه رنگ که موهای سر، صورت و حتی ابروها و مژه هایش را تراشیده و در گوش هاش حلقه های بزرگ طلایی انداخته بود دارد به سمت من می آید و چندین مار کنار او میخزند. از مردم شنیده بودم که "ایلوم" جادوگر بزرگ اهریمنی سیاه رنگ است. ایلوم از نوادگان حم است .مردم می کفتند قبلا سفید بوده. از بس جادو کرده سیاه شده است. به سمت من آمد. دستش را به سمت من گرفت مارهای اطرافش یکباره به من حمله کردند. مار اول و دوم را با شمشیر زدم. بدنشان که بریده شد به جای خون گاز سیاه رنگی ازشان خارج شد. مار سوم اما من را نیش زد. مار چهارم، پنجم و همینطور مارهای بعد. روی زمین افتادم. آن موجود اهریمنی اول آمد بالای سرم. با نوک عصای آهنین به سرم زد و گفت: "کَٕمّود گاخارد لَگٕم خَوَب زَبُخ" این را که گفت احساس کردم هزاران مار به من خزیدند و با خزش خود من را به جایی بردند. بعد از زمانی که حتی نمی توانم حدس بزنم چقدر بود به خودم آمدم. تمام بدنم از جای نیشها میسوخت. خواستم کمی تکان بخورم اما تازه فهمیدم که جایی دفن شدم, نه زیر خاک، زیر سنگ ریزه هایی که شبیه خرده شیشه های سیاه بودند. از لابلای همین سنگ ریزه های تیز و بدبو به زحمت نفس می کشیدم. کاملا گیر افتاده بودم.احساس می کردم به زودی میمیرم. صدای ضربان قلب خودم را هم میشنیدم که انگار داشت بی رمق تر میشد. در همین حال احساس کردم صدای قدم های کسی را می شنوم. صدای قدم ها هر لحظه نزدیک تر میشد. به سمت من می آمدند. لحظاتی بعد فهمیدم یک نفر دارد سنگ ریره های روی بدنم را کنار میزند. سنگریره ها که کنار رفت دیدم یک نفر که صورتش را نمبینم با مشعل ایستاده بالای سرم و یک نفر هم دارد سنگریره های سیاه و بدبو را از روی تنم کنار میزند. کمی بعد روی دوش آن مردی بودم که سنگریزه هارا کنار زد و من را بیرون کشید و داشتیم پشت سر مرد مشعل به دست میرفتیم... ۲/۲ @zamiirr

بقیش رو بنویسم؟ بعضی ها گفتند به شدت از خواندن داستانها ترسیدند و وحشت کردند. بعضی ها گفتند اثر مخرب روی ذهن مخاطبین کم سن و سال میذاره بعضی ها گفتند حتما ادامه بده چه کنیم؟

از نظرات موافق ادامه

به خدا اگر تو بدونی "مالیخولیا" یا همون "سودازدگی" چی هست اصلا! اما از اون که بگذریم به نظرم شما به عنوان یک کیس جدی "مازوخیسم" حتما باید معاینه و مصاحبه بشی. حدس من اینه که در کودکی اتفاقات ناگواری برات افتاده خصوصا از جنس شوک و تجربه خشونت کلامی و رفتاری و البته این به معنای توهین نیست چون تو احتمالا نقش و تصمیمی درباره اش نداشتی ولی خب تروماش همراهته و باید حتما درمان بشی تا از این وضعیت رها بشی. مهارت نگارشیت هم بسیار پایین و اسفناکه طوری که در انتقال ساده ترین مفاهیم لنگ میزنی. ترکیب این موارد باعث میشه من احتمال قوی بدم که تو دچار اخلال "نارسیسیسم" و همزمان اما با دوز کمتر دچار "بایپولار دیس اوردر" هم هستی. الان هم بعد این پیام اگر کانال رو ترک کنی باختی، اگر ترک هم نکنی باختی و بازهم بازنده تر از قبل به نظر میرسی پیش خودت! اما چرا جوابت رو اینجا دادم در حالی که گاهی پیام های تندتر و حتی توهین و...میاد ولی اعتنا نمی کنم؟ چون احساس کردم با همین اختلالات روانیت به جان اطرافیانت افتادی و همه رو اذیت می کنی. گفتم که آگاه باشی و باشد که اذیتشان نکنی! در هر صورت امیدوارم آخر هفته ی خوبی داشته باشی. مراقب باش زمین نخوری جاییت نشکنه!

آقا به نظرم برنامه بیرون زفتن صبح جمعه نذارید اصلا! نصف شب پنجشنبه پشیمون میشید قطعا😐 @zamiirr