حسین(ع)
اسمش که میآید، دل آرام نمیماند…
انگار تمام عشق، تمام غیرت، تمام حقیقت
در یک نام خلاصه شده باشد.
او نرفت که فقط یک واقعه در تاریخ بماند؛
رفت تا به ما یاد بدهد
اگر حق در میان باشد،
تنها بودن عیب نیست.
ایستادن، مهمتر از ماندن است.
حسین(ع)
قربانیِ عشق نبود،
معیارِ عشق شد؛
چراغی شد برای هر دلی
که هنوز دنبال راهِ روشن میگردد.
سلام بر حسین،
سلام بر آن دلِ بزرگ،
سلام بر آن ظهرِ عطش،
سلام بر پرچمی که هرگز زمین نماند.
19.4M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
این سخت جانی کشت مارا و نمـــردیم…
__________________________
@gallery_mir1