هدایت شده از .ثار.
38.8M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
اگر امروز آن معمار کبیر انقلاب، روحالله، در میان ما بود، آیا لحظهای درنگ میکرد؟ آیا اجازه میداد سایهی سنگین سیاستهای مداخلهجویانه، بر آسمان آرام این ملت سایه افکند؟
نه! سوگند به نام حسین و به خون شهیدان این خاک ، او سینه سپر کرده در برابر هر زمزمهای میایستاد که بوی سازش و تسلیم میداد . برای او، آمریکا نه صرفاً یک دولت ، بلکه تجسم همان نیروی عظیم سلطهطلبی بود که سالها ، خون این ملت را مکیده بود . رابطه با چنین قدرتی ، برای او ، خیانت به خون دلی بود که برای استقلال ریخته شد.
ایشان به ما آموخت که عزت ، زیر سایهی هیچ قدرتی به دست نمیآید ، عزت در قلبهای ما و در استقلال تصمیمگیریهای ماست . اگر او بود ، با نگاه نافذ و ایمان راسخش ، به ما یادآوری میکرد که ( من آمریکا را زیر پا میگذارم، چون زیر پای ملت من جایگاه ندارد. ) این نه یک موضع سیاسی خشک، که یک پیمان عمیق با تاریخ و با تکتک انسانهایی بود که زیر بار ظلم نمیرفتند.
رابطه امروز؟ او میدید که چگونه باید جوانان را با سلاح امید و اتکا به نفس مسلح کرد، نه با توهم حمایت یا عقبنشینی در برابر قدرتهای زورگو. او امروز با همان صلابت، پرچم استقلال مطلق را برافراشته نگه میداشت، چرا که قلبش با قلبهای خسته از سلطه، یک صدا میتپید: ما جز خدا نمیخواهیم و جز استقلال نمیخواهیم.
.ثار ایران.
زَرقای
اگر امروز آن معمار کبیر انقلاب، روحالله، در میان ما بود، آیا لحظهای درنگ میکرد؟ آیا اجازه میداد
بگم عضو بشید تا چنین متنها و ادیتهای خوبی بخونید و ببینید یا میدونید؟
کل شعرهای امشب هیئت یک طرف این چند خط یک طرف
"پرچم تو مارو نگه داشته
گره زدیم به پرچمت پرچم ایرانو
اسم بین تو عاشقا مقدسه عباس
زور کسی به پرچمت نمیرسه عباس"
دعوا سر نام حیدر بود
برای همین وقتی نامش را گفت که من علی پسر حسینم با کینهی خیبر به میدان آمدند
و امروز هم دعوا سر علی گفتنهای ماست
سالها بعد که مشتی خاک از سرزمینت شدی
باران که میزند بویی به مشام خواهد رسید
کاش بوی عشق به وطن بلند شود
نه خیانت و ذلت
خبر فوری هایشان را ردیف کردند که با هواپیمایی به مسکو رفته است
اما او امروز به دیدار یار دیرین رفت و نشان داد که برخلاف دیگرانی که با اولین فریاد چمدانها را پر از طلا کردند و گریختند ،اهل فرار کردن نیست
او نشان داد اهل ماندن است و شبیه به جد عزیزش در میانهی نبرد ذوالفقار کشیده و رجز میخواند
او خواهد ماند تا همچنان بگوید " از ایران بخوان" تا ایران بماند
هدایت شده از .ثار.
در کتابخانهی بزرگ تاریخ، هرگاه صفحهای گشوده میشود، خطی مشترک دیده میشود: استکبار، خود آغازگر نابودی است. از نمرود و هامان تا فرعون و طاغوتهای معاصر ، همه با یک ظاهر بر پردهی نمایش به صحنه آمدند، ظاهری از قدرت، زور و تحقیر خلق .
آنها آمدند، خود را ابدی پنداشتند، دیوار کشیدند، و از عرشِ خیال، بر زمین نگاه کردند. اما تاریخ، هرگز صحنهی ثابتِ کِبر نبوده است. آنهایی که تکیهگاه خود را بر ارادهی ناپایدار دنیا، زر و زور قرار دادند، محکوم به فراموشیاند.
وقتی صدای زوال یک دیکتاتور بلند میشود، گویی سمفونیای از هزاران سال سرکوب به اوج میرسد. این صدا، نه یک اتفاق سیاسی، بلکه یک قانون طبیعی است که بر تمام بناهای ظالمانه حاکم است. ترامپ ، خواه با شعارِ اول من ، خواه با غرورِ قدرت رسانهای، تنها فصل دیگری از این کتابِ کهن را ورق میزند.
او نیز، مانند همقطاران تاریخیاش، در وهم شکستناپذیری گرفتار است. اما آیا ندیدند که چگونه فرعون، در اوج قدرت، در زیر موجی کوچک مدفون شد؟ آیا ندیدند که چگونه مستکبران، در تلهای که خود بافته بودند، گرفتار آمدند؟
نابودی دیکتاتورها یک پیشبینی نیست ، یک سنتِ ابدی است ، سرنوشت آنها همیشه یکسان است ، حتی اگر اسم و لباسشان فرق کند ، تنهایی ، فراموشی و قضاوت بی رحم تاریخ . مردمی که روزی فریب خوردند ، بیدار می شوند . زمان بزرگترین داور است و رشوه نمیگیرد. آنها میروند، خواه با سقوطی ناگهانی و رسوایی ، خواه با زوال تدریجی اعتبارشان در برابر چشم جهانیان.
میراث آنها نه کاخهایشان، بلکه درس عبرت عظیمی است برای کسانی که هنوز در توهم قدرتِ ابدی اند. سرانجام، همه زیر خروارها عبرت دفن خواهند شد .
.ثار ایران.
میگویند که《 اگر رضاخان حاضر به تبعید شد و ارتشش مقابل روسیه و انگلستان ۴۸ ساعت هم ایستادگی نکرد به این خاطراست که آن روزها، دو ارتش قدرت مطلق بودند و ارتش ایران توانایی ایستادگی مقابل آنها را نداشت》
حق هم دارند که این چنین بگویند برای آنها ایستادگی و مقاومت معنایی ندارد
مکتب فکری ندارند که برایشان از آرمان بگوید.تمامشان در دنیای فانی خلاصه شده است و برای همیناز وطن هم ساده میگذرند چون قدرت دنیایی ندارند و این بزدلی را از شاهشان به ارث بردهاند
اما سیدعلی خامنهای در سختترین روزهای کشور درست در زمانیکه ارتشهای تا دندانمسلح تهدیدش میکنند به پشتوانهی قدرت الهی که در کنار خودش احساس میکند و با تکیه بر علمی که سربازانش در دفاع از این مملکت به کار گرفتهاند، موسیوار عصایش را بلند کرده و شبیه به جدش ذوالفقار میچرخاند و میگوید
《 آمریکاییها بدانند که اگر این دفعه جنگ راه بیندازند، این جنگ، جنگ منطقهای خواهد بود.》
یعنی نه ترسی از تو داریم نه قرار است جایی برویم و نه اجازه میدهیم گردنکشیکنی
امروز یادمان آورد که او یادگار زور بازوی علی(ع) است