شده دلتنگ شوی چاره نیابی جز اشک؟ من به این چاره‌ی بیچاره دچارم هرشب ..

آسمانِ شب، ماهِ تابان را قاب کرده است.. ماه، تمامِ دلتنگی‌های زمین را در سکوتی نقره‌ای می‌پیچد و به آغوش تاریکی می‌سپارد.. نمیدانم فاصله‌ی من تا ماه چقدر است، یا فاصله‌ی ماه تا آن ستاره‌ی تنها. فقط می‌دانم که گاه عکسِ آسمان، تنها یادگاری می‌ماند از نوری که هرگز به زمین نرسید و دلتنگی‌ای که هرگز تمام نمی‌شود…

أَنا هارب من كل شيء نحو حبك . . .

من فقط مینویسم و مینویسم و مینویسم ✍🏻 . تا شاید یه روزی ، این نوشته‌هارو بخونی و از خوندش لذت ببری ..

میشد الان جای بهتری بود ؛ مثلا تو بغلت .

؛

بعضی وقتا طراحی می‌کنم هرچی که تو ذهنم تصور می‌کنمُ روی کاغذ طراحیش می‌کنم ، نمی‌دونم دقیقا چی ذهن شلوغمو آروم می‌کنه طراحی ، عکاسی یا نوشتن؛ اما اینو می‌دونم دیگه مثل ِقبل حرف زدن برام کار راحتی نیست ، خیلی از کلماتو نمی‌تونم به زبون بیارم اصلا تا بخوام به زبون بیارم بدجور بغضم می‌گیره؛ انگاری یکی گلومو گرفته و به‌ بی‌رحم ترین شکل ممکن داره خفم می‌کنه ، برای همین ترجیح می‌دم سکوت کنم و چیزی نگم و بجاش کارایی رو انحام بدم که حواسم رو پرت کنن .

تازه فهمیدم موهای پسره رو کامل نکردم

عهد کردم که بدهکار نباشم به کسی آمده ام پس بدهم بوسه ی دیروزت را .