‌ 🌿 سلام از نجف... 🌿 در دیدار پدر مهربان عالم، امیرالمؤمنین(ع) هستم... 🤍 اگر هنوز اسمتان را برای دعا نفرستاده‌ اید، همین حالا به آیدی زیر پیام بدهید تا ان‌شاءالله کنار حرم مطهر، با نام خودتان دعایتان کنم. 🤲🌹 👇 آیدی ارسال اسم 👇 @zekrmobarak_8

📜 «امام صادق علیه‌السّلام فرمودند کسی که قوه حافظه‌اش کم است و با مشقت قرآن را حفظ می‌کند، دو اجر برای او هست: یکی برای اصل حفظ قرآن، و اجر دیگر برای زحمتی است که شخص کم حافظه متحمل آن شده است»📜 به اطلاع علاقه‌مندان می‌رسانیم که موسسه ذکرمبارک به‌طور منظم کارگاه آموزشی ویژه‌ای را هر هفته برگزار می‌کند. در این کارگاه‌ها که توسط استاد نوظهور گرامی برگزار می‌شود، محور صحبت این هفته ترفندهای پیشرفت در حفظ قرآن کریم و سختی و آسانی در این مسیر میباشد 📅 جزئیات کارگاه ⚪روز برگزاری:دوشنبه ها ⚪ساعت: ۱۷ الی ۱۸ 🔗 برای شرکت در کارگاه در ساعت تعیین شده وارد لینک زیر شوید:👇🏻👇🏻 https://rubika.ir/joing/JBCEFGHG0CXPAZPKJDLBDBEFSXVQLDDK ✨ از تمامی علاقه‌مندان دعوت می‌نماییم تا با حضور خود در این کارگاه‌ها، در یادگیری و افزایش توانمندی‌های خود مشارکت کنند. ✨ 💖 منتظر دیدار شما در کارگاه‌ عصر امروز هستیم! 💖 💠موسسه قرآنی و جهانی ذکرمبارک 🕌 ایتا | روبیکا | بله

‌نجف... چه سخت می‌ شود از تو دل کند... انگار هنوز گوشه‌ ای از دلم کنار همان ضریح مانده است جایی میان ازدحام عاشقانی که هر کدام با اشکی، با آهی و با دلی شکسته آمده بودند تا پدر مهربان امت را صدا بزنند یا امیرالمؤمنین... چگونه می‌ شود از شهری رفت که هر نفسش بوی علی علیه‌ السلام می‌ دهد؟ چگونه می‌ شود از صحنی دل کند که هر سنگش، هر ستونش، هر نسیمش زمزمه‌ی السلام علیک یا امیرالمؤمنین است؟ زیارت ما کوتاه بود چند ساعت بیشتر مهمان این خانه نبودیم اما مگر زمان، معیار عاشقی است؟ گاهی یک نگاه، یک سلام، یک قطره اشک، تمام عمر انسان را دگرگون می‌ کند و من احساس می‌ کنم همین چند ساعت، به اندازه سال‌ ها در جانم اثر گذاشت امروز که آخرین نگاه را به گنبد طلایی می‌ اندازم، دلم آرام آرام می‌ شکند انگار هر قدمی که از حرم دور می‌شوم، چیزی از وجودم جا می‌ ماند و از علی علیه‌السلام فقط یک خواهش دارم: آقا جان... اگر لایق نبودم که بیشتر بمانم لااقل مرا از یاد خودت نبر... چند هفته پیش، همین صحن و همین حرم، شاهد وداع با رهبر شهید بود همین آستان، بوی تشییع مردی را به خود گرفته بود که عمرش را در راه ولایت و عزت اسلام گذاشت امروز که قدم بر این سنگفرش‌ ها می‌ گذارم، انگار هنوز آن بغض‌ ها، آن اشک‌ ها و آن زمزمه‌ های وداع در هوای نجف جاری است حس عجیبی دارد گویی دیوارهای حرم هنوز روایتگر آن وداع بزرگ‌ اند و دل انسان بی‌ اختیار به احترام همه‌ مجاهدانی که جانشان را فدای این مسیر کردند، به لرزه می‌ افتد نجف... تو فقط یک شهر نیستی تو پناه خسته‌ ترین دل‌ های عالمی تو جایی هستی که آدم، پدرانه در آغوش علی علیه‌السلام گریه می‌ کند خداحافظ ای وادی‌ السلام ای آرامگاه پیامبران خدا ای سرزمین هود و صالح علیهماالسلام ای منزلگاه هزاران عالم ربانی، فقیه، عارف و عاشقی که قرن‌ ها در کنار مولایشان آرام گرفته‌اند چه سعادتی نصیب آنان شد که همسایه‌ علی شدند اما این خداحافظی، پایان راه نیست اکنون از کنار پدر، راهی دیدار فرزند می‌ شویم راهی جاده‌ ای که هر قدمش عطر عشق می‌دهد راهی مسیری که میلیون‌ ها دل عاشق را به یک مقصد می‌ رساند راهی حسین علیه‌السلام از این لحظه، هر قدممان سلامی است به کربلا هر نفسمان زمزمه‌ لبیک یا حسین و هر اشکمان، امانتی است که علی علیه‌ السلام به دست فرزندش می‌ سپارد چه افتخاری بالاتر از این که انسان از آستان امیرالمؤمنین علیه‌ السلام حرکت کند و تمام مسیر، رو به سوی حسین علیه‌السلام قدم بردارد یا علی... ما را به حسینت برسان و یا حسین وقتی به آستانت رسیدیم دست رد به سینه‌ این زائران خسته نزن... نجف را با چشمانی اشکبار ترک می‌ کنیم اما یقین داریم که دل، همیشه همین‌ جا خواهد ماند کنار ضریح مردی که اگر دنیا هزار بار تمام شود باز هم نامش مأمن دل‌ های شکسته خواهد بود السلام علیک یا امیرالمؤمنین تا دیداری دوباره... ‌

‌اما یک حس عجیب، لحظه‌ وداع را برایم سخت‌ تر کرده است... نمی‌ دانم چرا هر چه از حرم دورتر می‌ شوم، بیشتر احساس می‌ کنم که علی علیه‌ السلام با نگاه پدرانه‌ اش بدرقه‌ مان می‌ کند انگار می‌ خواهد تا آخرین لحظه نگاهمان کند انگار می‌گوید: برو... فرزندم حسین منتظر توست... و من... میان اشک و لبخند مانده‌ ام اشک برای جا گذاشتن دل در نجف... و لبخند برای اینکه قدم در راهی می‌ گذارم که تمام تاریخ عاشقی در آن خلاصه شده است از همین‌ جا... از کنار ضریح پدر... راهی فرزند می‌ شویم... چه راهی از این زیباتر؟ چه سفری از این باشکوه‌ تر؟ مسیری که ابتدا و انتهایش عشق است... ابتدایش یا علی... و پایانش یا حسین... خوشا به حال خاک این جاده که هر سال، گونه‌ های خیس میلیون‌ ها عاشق را لمس می‌ کند خوشا به حال ستون‌ های مسیر که شاهد نجواهای نیمه‌ شب زائرانی هستند که تمام دارایی‌ شان فقط یک کوله‌ بار و یک دل شکسته است خدایا... اگر پاهایمان خسته شد یاد عطش کودکان کربلا را از ما نگیر اگر شانه‌ هایمان سنگین شد یاد اسارت زینب سلام‌ الله‌ علیها را فراموشمان مکن و اگر اشک‌ هایمان جاری شد اجازه بده قطره‌ ای باشد در کنار دریای اشک مادری که بر بالین حسینش نشست امشب نجف را ترک می‌ کنیم اما مگر می‌ شود از علی جدا شد؟ عاشق، هر جا که برود دلش دور ضریح محبوبش طواف می‌ کند یا امیرالمؤمنین اگر در این چند ساعت، سلاممان ناقص بود اگر نگاهمان کوتاه بود اگر اشکمان کم بود به بزرگی خودت ببخش و اگر دوباره قسمت نشد که به این آستان برسیم شهادت بده که آمدیم با دلی شکسته آمدیم کنار ضریحت گریه کردیم و با امید دعای تو، راهی حسین شدیم حالا دیگر پشت سرمان، گنبد طلایی نجف آرام‌ آرام از نگاه پنهان می‌ شود و همین که آخرین برق گنبد در افق محو می‌ شود احساس می‌ کنم چیزی در سینه‌ ام فرو می‌ ریزد بعضی خداحافظی‌ ها، آدم را پیر می‌ کنند خداحافظ ای شهر علی خداحافظ ای پناه دل‌ های بی‌ پناه خداحافظ ای شهری که هر کوچه‌ اش بوی ولایت می‌ دهد ما می‌ رویم اما دل‌هایمان را امانت کنار ضریح تو می‌ گذاریم و اگر زائری روزی کنار آن ضریح، دلش بی‌ اختیار شکست شاید گوشه‌ ای از آن اشک از دلی باشد که امشب در نجف جا ماند السلام علیک یا امیرالمؤمنین... تا سلامی دیگر اگر خدا بخواهد و اگر خودت دوباره دعوتمان کنی... ‌

🏴 عظمت پیاده روی اربعین 🔸آیت الله جوادی آملی 💠موسسه قرآنی و جهانی ذکرمبارک 🕌 ایتا | روبیکا | بله