هر وقت ذوقشو داشتم خراب شد.هر وقت زود زود کارامو کردم یه جای کار لنگید.هر وقت موهامو استایل کردم یه چیزی شد.هر وقت نیم ساعت زودتر اماده بودم،دیر تر از همیشه رفتم.هر وقت ذوق خونه رو داشتم،دیرتر رسیدم.دیگه ترسیدم.دیگه اون ذوقه جاش رو داد به استرس.هر روز هم بیشتر شد.چه استرسهایی که میتونست هیجان باشه.ولی نبود.دیگه هیچی مثل قبل نبود.
این روزا بیشتر از همیشه دلتنگم.انگار یه قاصدک رد شده و رفته و رفته و رفته و خیلی رفته و دل من تازه یادش افتاده.انگار یه نسیم اروم اومده و رفته و رفته و دل من دنبال همون نسیم میگرده.انگار یه روز یه پروانه رو موهام نشست و بعد پر زد و رفت.بابا رفته دیگه رفته..رفته.
