یه افسانه ژاپنی هست که میگه گریه دقیقا راهیه که چشمات حرف بزنن،
موقعی که زبونت از توضیح دادن اینکه چقدر قلبت شکسته عاجزه.
احساس تعلق نداشتن،
یکی از بدترین حسهای دنیاست،
مدام این حس باهاته که اینجا جای تو نیست،
اضافی هستی و همه چی برات اشتباهه .
متعهد باشین مثل سعدی :
تا گل روی تو دیدم همه گلها خارند
تا تو را یار گرفتم همه خلق اغیارند