ــــــــــــــــــ⟃ ☕️🍪 ⟄ـــــــــــــــــــ عصر، تکہ‌تکہ‌‌های آفتاب است کہ بہ در و دیوار شھر، نقاشی شده‌... نور است کہ تقلا می‌کند از شکاف پنجره میھمان سفره عصرانہ‌ات باشد و دست مھربانی کہ برایت چاۍ می‌ریزد؛ دریاب ! عصر، همین لحظہ‌ی شیرین کردن چاۍ است . ✦➺ ❲𝐙𝐢𝐚𝐫𝐚𝐭𝐭❳

چایت را بنوش˘˘! [ کلیک^^ ] بہ قلم پناھ و نواۍ حنان☕.

؛ જ🦋🌳᭡ گفتم :« عشق شبیه بوته تمشک است، کوتاه و پُر تیغ، با میوه های ریز قرمز؛ اغواگر؛ زود که بچینی گس می‌شود و لب جمع کن، وقتی هم که رسید، ترش می‌شود و چشم جمع کن و چه کال بچینی‌، چه رسیده، به یادگار، خراش به تنت می‌اندازد...» گفت« عشق به درخت توت می‌ماند، حقیرش نکن آبش که بدهی رشد می‌کند و قد می‌کشد. نردبانی می‌شود برای دیدن دختر همسایہ ! داستان درخت توت، داستان بید است و پروانھ . یا در پیله، خفہ می‌شوی و از بین می‌روی و یا بہ‌ پروانھ‌ای تبدیل می‌شوی، پَر می‌گیری و می‌پَری...»

پشیمان هم کہ باشم، رنگ آسمان عوض نمی‌شود مثل بوتہ‌های نیم سوز یادگار مانده‌ام از آتش🔥! •●• |ziaratt|

در من از تو، یادگارِ نبضی ماندھ است طوفانے . . .

⧼‌ دیگر رنگی ندارد！ حنایت را می‌گویم حتی اگر تمام شھر را حنابندان کنی ؛ دیگر روشنے بخش قلب عاشقم نیست چشم‌هایت را می‌گویم حتی اگر آن را بہ رنگ آبی دریا کنی ؛ بگذار سھم من از تو تنھا پریشانے گیسوانت باشد کہ تا ابد قلبے پریشان از تو بہ یادگار داشته باشم . . . ‌⧽ ✍🏻مجید رفیع زاد

🎁‹⃟♥️ یادت باشد تو... یادگار بھترین روزهایے هستی کہ نہ فراموش می‌شوند و نہ تکرار...

ـ ــــــــــــ در رنجی که ما می‌بریم ، درد نه تنها در زخم‌هایمان، که در اعماق قلبِ طبیعت هم حضور دارد. در تغییر هر فصل، کوه‌ها ، درختان و رودها ظاهری دگرگونه می‌یابند؛ همان‌گونه که انسان در گذر عمر، با تجربیات و احساساتش تحول می‌یابد در دل هر زمستان سرد تپشی از بهار و در پوشش سیاه شب، لبخندی از طلوع نمایان است . . . - جبران خلیل جبران

১🦋💡 دلم به حال پروانه‌ها می سوزد، وقتی چراغ را خاموش می ‌کنم! و به حال خفاش‌ها، وقتی چراغ را روشن مي‌کنم! نمی‌شود قدمی برداشت، بدون آن‌که کسی نرنجد! 🖇〔 مارين سورسکو〕

🕸| پائولو کوئیلو: قلب، گاهی شکوه میکند چرا که آدم‌ها میترسند تا بزرگ‌ترین رؤیـاهایشان را متحقق کنند، چون یا فکر می‌کنند که لیاقتش را ندارند و یـا این‌که نمی‌توانند از عهده آن برآیند. ما قلب‌ها از تـرس می‌میریم. تنها از اندیشیدن به عشـق‌های مـرده و مدفون شـده و یا لحظه‌هایی که می‌توانستند خیلی زیبا باشـند امـا نبودند؛ یا حتی گنج‌هایی که می‌توانستند کشـف شوند ولی بـرای همیشه در زیـر خاک مدفون ماندند؛ چون اگر هر یک از این اتفاق ها بیفتد، ما رنج می‌کشیم. «قلب مـا از رنـج کشیدن می‌ترسد» همیشہ به قلبت بگو: «کہ‌ترس‌از‌رنج‌از‌خود‌ِرنج‌بدتراست»໑ و تاریڪ‌ترین لحظہ‌ی شـب لحظہ قبل از طلوع آفتاب است🌓🌻𓏲

هوای قلب‌های یکدیگر را داشتھ باشیم♥️🌿 [کلیک^^] ✍️بہ قلم پناھ 🎙و با نوای خادم الزهــــرا