حسین گفت «این زمین چه نام دارد؟»
گفتند «عَقر.»
حسین گفت «خدایا به تو پناه برم از عقر.» باز نام آن زمین پرسید.
گفتند «کربلا. آن را نینوا هم گویند که دهی است بدینجا.»
حسین را آب در چشم بگردید، گفت «کربوبلا. جای اندوه و رنج است.»
-کتابِ آه
#کتاب
رها کردن کسی که خیلی وقته تورو رها کرده شبیه لحظه آخر اسباب کشی میمونه؛
یه دور توی تمام خونه میزنی و همه جارو دقیق نگاه میکنی، وقتی مطمعن میشی چیزی نیست که بخاطرش بمونی در و میبندی و واسه همیشه از اونجا میری.
حسین روی به اصحاب کرد و گفت :«مردم بندگان دنیایند و دین لیسیدنی ای است روی زبان ایشان نهاده، تا مزه از آن میتراود نگاهش دارند و وقتی بنای آزمایش شود دینداران اندک باشند.»
-کتابِ آه
#کتاب