مَرد گفت: - عشق وجود دارد، نسل شما وجودش را ندارد! اوه؛ بله درست بود، مَرد درست می‌گفت، در زمانه‌ای می‌زیستیم که دل‌ها اتوبوس بودند و به هر وقتی کسی را سوار می‌کردند، کرایه‌هایشان ارزان بود و صداقت و وفاداری وجود خارجی نداشتند، گاه دلم می‌خواست در زمان دیگری می‌زیستم، آن‌گاه که عشق معنا داشت و همه وفادار بودند. آن موقع به جای هدایای آیفون‌های قرضی، روابط دروغین، بهم دیگر عشق و محبت می‌دادیم، آن‌گاه بر چشمانت بوسه می‌زدم و می‌گفتم که چه‌قدر چشمانت به وقت خنده شیرین هستند، باهمدیگر در خانهٔ تو، چایی می‌نوشیدیم و در کنار همدیگر غروب را تماشا می کردیم! حِرمان؛صفحهٔ اول!

من گنجشک نیستم - مصطفی مستور

من اسب نیستم - داوید آنخل

دالِ دوست داشتن - حسین وحدانی

به یادم هست، روزی مصرّانه، به تو می‌گفتم: ” ما هرگز خسته نخواهیم شد… هرگز ” اما مدتی است، پی فرصتی می‌گردم شیرینم تا به تو بگویم، ما نیز خسته می‌شویم و خسته شدن، حق ماست این که خسته می‌شویم و از نفَس می‌افتیم و در زانوهایمان دردی حس می‌کنیم، مسأله‌ای نیست مسأله این است که بتوانیم زیر درختی، کنار جوی آبی، روی تخته سنگی در کنار هم بنشینیم و خستگی از تن و روح، بتکانیم خسته نشدن، خلافِ طبیعت است همچنان که، خسته ماندن دیگر نمی‌گویم که ما تا زنده‌ایم، خسته نخواهیم شد بلکه می‌گویم: ما هرگز، خسته نخواهیم ماند. -نادر ابراهیمی

01:34

ما و جاج کردن؟ دیوونه ای؟!

در ستایش ادبیات فارسی