همچو حافظ پایکوبان و غزل‌خوان لشکر غم را بسوزان

خوش به حال دل فرهاد که در مدت عمر مزه تلخ ترین خاطره اش شیرین است

گوزن در ادبیات جهان نمادی از «امید» تلقی می‌شود. 1.در اسطوره‌های نجات یا راهنمایی: گاهی گوزن یا آهو در داستان‌های اسطوره‌ای یا مذهبی، ظاهر می‌شه تا کسی رو از خطر نجات بده یا راهی نشون بده. در این موارد، حضورش می‌تونه نشانه‌ی امید و نجات باشه. مثلاً در بعضی داستان‌های مسیحی، گوزن مقدس راهنمایی می‌کنه، که امیدواری به لطف الهی رو نشون می‌ده. 2.در طبیعت و زیبایی: در ادبیاتی که با توصیف طبیعت و بازگشت به پاکی سر و کار داره، گوزن (به‌ویژه آهو) می‌تونه نماد زندگی، لطافت و امید به آغاز دوباره باشه. 3.در ادبیات عرفانی: در شعر عرفانی فارسی، دنبال کردن گوزن گاهی نماد جست‌وجوی حقیقت یا وصال معشوق الهیه. این سفر پرخطر اما پرامید، می‌تونه با معنای «امید به وصال» هم‌پوشانی داشته باشه.

«واقعیت این است که تو تا ابد سوگوار خواهی بود. قرار نیست از دست دادن کسی را که دوستش داری پشت سر بگذاری و فراموش بکنی؛ تو تنها یاد می‌گیری که با نبودن او زندگی بکنی. زخمت التیام خواهد یافت. [پس از این شکستن نیز] دوباره خودت را خواهی ساخت. دوباره خودت می‌شوی؛ اما تو مثل قبل نخواهی بود. هیچ‌وقت نخواهی بود. نباید هم باشی؛ نمی‌خواهی هم باشی.» الیزابت کوبلر راس