بَر سَر دَر بازارچه‌ی عمر نوشته‌ست اینجا خبری نیست ؛ اگر هست هیاهوست ..

_

* خواهانِ بغل ام ، آری درست شنیدی خواهانم ؛ خواهانِ‌یک دنیا بغل .

اگه گریه کردن نبود چجوری قرار بود آروم بشم ؟

راست میگفت شبا ادم ها یه سری حرف ها رو میزنن که عمراً روز‌ها به زبون بیارن .

اوم؟

هیچوقت هیچکس چیزیو از دلم در نیاورد همیشه خودم بخشیدمشون و نمیدونی این چقدر غمگینم کرد .

کاش زندگی انقد مزخرف نبود .

هعی .

ولی من همیشه زاپاس بودم ، تو فامیل ، تو رفاقت ، تو دوستی ، تو همه‌چی ، همیشه بودم‌ها، ولی هیچ وقت خواسته نشدم . نه اون قدر خوب که به عنوان تنها نفر امن انتخاب شم ، نه اون قدر بد که ولم کنن و برن ‌‌‌،همیشه یه گزینه‌ی موقّت بودم واسه وقتایی که بقیه رفتن .. من همیشه گوش دادم ، فهمیدم ، موندم ولی هیچ وقت کسی برنگشت بگه تو چته .. همیشه زاپاس بودم ، برای وقتای تنهایی بقیه :)*

ولی پسرعمم >>>>

_