- سپس پرسید حالا می‌خواهی چکار کنی؟ گفت: همان کاری که سال‌ها پیش باید می‌کردم. کنار بیایم؛

دیگه چند سال خوابیدن هم برام کافی نیست. تنها چیزی که میخوام از بین رفتنِ من و به وجود نیومدنمه؛ همین.

خیلی وقته راه رو گم کردیم: نه مقصدی هست واسه پیش رفتن نه توانی واسه ادامه دادن...

همه به جستجوی خانه اند من کوچه ی خلوتی می خواهم بی انتها، برای رفتن .!

ما روزی هزاربار میمیریم ؛ در آتش اگر نسوزیم دریا غرقمان میکند ! . از آلودگی اگر خفه نشویم امواج از پا درمان می‌آورد . . ما مردمانی هستیم که هنوز لباس سیاه از تنمان درنیامده بلای جدید به سرمان می‌آید . معجزه ماییم که هنوز زنده‌ایم : )

و سهم ما زین جهان یک جان بود همان جانی که یکبار دادند صدهزار بار ربودند...

شبیه بغض نوزادی که ساعت هاست می‌گرید پُر از حرفم کسی اما زبانم را نمی فهمد . .

تو‌مثل‌نواختن‌کلاویه‌‌های‌پیانو‌زیبایی؛

بزرگ شدیم مثل شایعه ای تو روستا.

حرف نزدن ، دلهره‌ای بود و حرف زدن و درست فهمیده نشدن ، دلهره‌ای دیگر. . .