ما مُرده ایم ، توهمِ زندگی کردن را میزنیم ؛

و چه خوب بود که آدمی می‌توانست وقتی درد و مصیبتی دارد ماه‌ها بخوابد و چندین ماه بعد آسوده و تازه نفس از خواب برخیزد‌؛ اما هیچ‌کس نمی‌تواند چنین کاری بکند. باید بیدار ماند و درد کشید و با دردهای خود کنار آمد."

ما نه زندگی هایمان به قشنگی عکسهاست ، و نه دوست داشتن هایمان به تندی شعرها ... ما فقط یک مشت آدم معمولی هستیم ! که صبح ها صبحانه می‌خوریم، ظهرها ناهار، شبها غصه ...

؛

خیلی شبا حس میکنم مغزم شبیه چرخ دنده وجودمو میبلعه و منو تو خودم میکشه ! راه فراری نیست.

زندگی چرا اینجوریه؟ +چجوری؟ -هر لحظه یک چیزی تموم میشه.

…

-دِلمان مُرد؛ از بس زنده‌ایم برای هیچ؛

لانگ دیستنس واقعی فقط تصوراتمون از بزرگ شدن تو بچگی و چیزی که الان واقعا هست .

یه خیابونو یاد تو زیر نم بارونو . . . #بگوشیم🌱