کجای این جهان می شود مُرد، بی آنکه حسرت زندگی در جای دیگرش با ما نباشد..!؟

ما حنجره در حنجره ؛ در حنجره بغضیم .

ما آیینه در آیینه ؛ در آیینه دردیم.

و من منتظر تو خواهم ماند همچون کلبه های تنها ... تا دوباره مرا ببینی و در من زندگی کنی و تا آن زمان پنجره‌هایم درد خواهند کشید . . .

هر آدمی بهترین هم که باشد، اگر زمانی که باید باشد، نباشد، همان بهتر که نباشد:))!

سلام

دست بردار از این فکر که تمام مدت مزاحمی ، که شخص کنارت را اذیت میکنی . اگر مردم از تو خوششان نیاید میتوانند اعتراض کنند و اگر شهامت اعتراض ندارند ، مشکل خودشان است .

عشق به کسی که پاسخ احساست را نمی‌دهد ، ممکن است در کتاب‌ها هیجان انگیز باشد ، ولی در واقعیت به شکل غیر قابل تحملی خسته کننده است:))))

و من،توده‌ای از افکار بی‌پایانِ فهمیده نشده ام.

سخت جانی هم حدی دارد ؛ گاهی آنقدر میشود عمیق به حالم گریست که در پهنایش میشود جسمِ بی جانم را دفن کرد !.

یه جوری رفتم تو خودم که راه برگشتن رو گم کرده ام . . .