سلام بر آنان که زندگی مجبورمان کرد، بی‌ آنها روزگار بگذرانیم؛ حال‌ آن‌که آنها‌، در قلبمان، زیباترین داستان‌ها بودند.

"گاهی اوقات دلم می‌خواهد در تاریکی گم بشوم. از خودم می‌گریزم . از خودم که همیشه مایه‌ی آزار خودم بوده‌ام. از خودم که نمی‌دانم چه می‌کنم و چه می‌خواهم..."

دلهای ما که بهم نزدیک باشد، دیگر چه فرقی می کند که کجای این جهان باشیم؟ دور باش اما نزدیک من از نزدیک بودنهای دور می ترسم..

‏هرسری گفتم "یادم رفت چی میخواستم بگم بهت"، درواقع یادم بود فقط دیگه بنظرم تو شنونده‌ی خوبی نبودی واسه‌ش ..

‏از یه جایی به بعد درد تنها چیزی میشه که همیشه کنارت میمونه.

یه حرفایی هست نه میشه بزنی، نه میشه نزنی، نه میشه فراموش کنی، فقط باید باخودت خاکش کنی ..

؛

کاش یه مغازه کوچیکی بود یه پیرمرد و پیرزن مهربونی روی یه صندلی قدیمی نشسته بودن و نوار کوچیکی کنار دستشون میخوند و قربون صدقه هم میرفتن،میرفتیم پیششون و غمامون رو میفروختیم و بجاش خوشحالی میگرفتیم،ساعت ها کنارشون مینشستیم و اونا از عشقشون برامون حرف میزدن، ما هم وجودمون پر از زیبایی و ارامش میشد.

بارها شده که بخاطر یک نفر با ده نفر‌ بحث کردم و نتیجه این شد که یازده نفر با من مشکل داشتن و خودشون باهم خوب بودن و جالب تر از اون من بودم که شدم آدم بده.