اکنون می‌خواهم کمی بیشتر بخوابم. نام آن را ابدیت بگذارید .

ما دوام نیاوردیم، فقط وانمود کردیم که زنده‌ایم. . .

شب دل کندنت می پرسم آیا باز میگردی؟ جوابت هر چه باشد ، بر سوال خویش میگریم . .

و شاید خوشبختی همین باشد که با خودت نگویی : کاش جایِ دیگری بودم ، کار دیگری داشتم یک آدم دیگری بودم .

آرامش خودتونو بیشتر از آدمایی که فقط موقع ناراحتیاشون یادتون میوفتن دوس داشته باشید ؛ شما بیشتر از هرکسی به خودتون احتیاج دارید:))!

سلام

اگر چاره بود درد خود را دوا میکردیم .

آدما به اندازه حرف هایی که باید بگن ولی نمیگن از هم دور میشن..

آنکه چشمانِ گریانت را درحالی که غمگین بودند رها کرد و رفت ، آیا شایستگی دارد که منتظرش باشی ؟

نمی‌توانم حرف بزنم ، که اگر حرف بزنم در اشک‌هایم غرق خواهم شد ، می‌دانم ، می‌شنوم ، می‌بینم اما نمی‌توانم چیزی بگویم:))