دقیقا جایی که حس میکنی از پس همچی براومدی وداری با شرایطی که داری کنار میای میفهمی که اشتباه می کردی چون غمای عالم رو سرت آوار میشه...
برای من هیچ اهمیتی ندارد که دیگران باور کنند یا نکنند. فقط میترسم که فردا بمیرم و هنوز خودم را نشناخته باشم.
یه بزرگی میگفت:
«اعتماد مثل دومینو میمونه، حالا دستت
بخوره، پات بخوره، عمداً بزنی یا هر چیز
دیگه؛ وقتی ریخت دیگه کار از کار گذشته»
چقدر درست میگفت..!