میخواستم بنویسم؛ اما نمیدانستم از چه چیز و چگونه.. پس صبر کردم تا آنچیز که باید به ذهنم خطور کند؛ اما ذهن و افکارِ مضحکم در پوچیِ عمیقی غرق شده بودند. او همه جا با من بود. او؟ درست است همان پوچیِ عظیمی که هر شب در تاریکی اتاق به من خیره میشد! نوعی پوچی که هرگز نمیتوانستم از آن فرار کنم.. با خود میگفتم بیخیال چه اهمیتی دارد در پوچی باشی یا نه مهم این است که حداقل هستی، همان بودن را هم نمیتوان بود؛ اما احمقانه است، نبودنِ بودن؟! تمسخر آمیز است، آری حالم از نوشتههایم بهم میخورد. به قدری که نیاز دارم تمام این کاغذهای پر شده را یکجا بسوزانم و نابود کنم!
#Absurd_thoughts
131 دنبالکننده
2هزار عکس
164 ویدیو
7 فایل
بشم یه جسد یکی که فقط از صبح حرف میزنه کلش پوک؛ آدم نباشم چه فرقی داره خب سپاه سیمرغ یا خوک.
زندانیهای محترم، به زندان خوشآمدید.
متشکرم که با حضورتون <ᴹʸ ʷᵒʳˡᵈ> را زیبا میسازید.
Speak : https://daigo.ir/secret/4145012287
مشاهده در ایتا