اهل بیت(س) فرمودند: عُمالکم اعمالکم. آن‌هایی که بر شما مسلط می‌شوند اعمال شما هستند و این تحت مدیریت صددرصدی امام زمان(عج) است. تمام اتفاقات با مدیریت ایشان است و در دعای هفتم از صحیفه سجادیه درخواست می‌کنیم که: يَا مَنْ تُحَلُّ بِهِ عُقَدُ الْمَكارِهِ... ای خدایی که گره همه مشکلات به دست تو باز می‌شود... وَيَا مَنْ يُفْثَأُ بِهِ حَدُّ الشَّدائِدِ... ای کسی که کند کردن تیزی سختی‌ها به دست توست... وَيَا مَنْ يُلْتَمَسُ مِنْهُ الْمَخْرَجُ إِلىٰ رَوْحِ الْفَرَجِ خودش هست که انگار مهره‌های شطرنج را جابجا می‌کند، تمام حوادث از ریزترین تا درشت‌ترین آن‌ها به دست مبارک ولی‌عصر(عج) است. ولو اینکه در اجرا دست امام پشت دست صدام باشد! چون مردم باید تطهیر شوند! عمالکم اعمالکم... علامه طباطبایی(ره) می‌فرمودند که در دعای ناحیه مقدسه، خدای متعال اهل بیت را به عرش اعلی برد و بعد محکم به زمین زده است. فَتْقُهَا وَ رَتْقُهَا بِيَدِكَ بَدْؤُهَا مِنْكَ وَ عَوْدُهَا إِلَيْكَ‌ و ميان تو و آنها جدايى نيست جز آنكه آنان بنده مخلوق تواند فتق و رتق آن آيات به دست تو و آغاز و انجامش بسوى توست أَعْضَادٌ وَ أَشْهَادٌ وَ مُنَاةٌ وَ أَذْوَادٌ وَ حَفَظَةٌ وَ رُوَّادٌ فَبِهِمْ مَلَأْتَ سَمَاءَكَ وَ أَرْضَكَ حَتَّى ظَهَرَ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ‌ پشتيبان دين تو و گواه و حامى و مدافع و نگهبان و مبلغان دين تواند كه از تو و آنها آسمان و زمين تو پر است براى آنكه آشكار شود كه خدايى جز تو نيست ادامه دارد... بخشی از بیانات یکی از شاگردان مرحوم سعادت‌پرور(ره) @AllaamehWisdom

آب زنید راه را هین که نگار می‌رسد مژده دهید باغ را بوی بهار می‌رسد راه دهید یار را، آن مه ده چهار را که از رخ نور بخش او نور نثار می‌رسد ولادت امام حسین(ع) مبارک باد☘️ @AllaamehWisdom

بوی گل‌های بهشتی ز فضا می‌آید عطر فردوس هم آغوش صبا می‌آید ‌ نوگل مصطفوی، زینت باغ علوی مظهر پنج تن آل عبا(ع) می‌آید ‌ 🎉✨🎊🎉✨🎊✨🎉🎊 ‌ میلاد مولای عالمین حضرت اباعبدالله‌الحسین(ع)مبارک‌ @AllaamehWisdom

کانال مدرسه معارف را در بله دنبال کنید🌱 @allaamehwisdom

باب الحوائج بودن حضرت عباس (ع) به اين معناست كه ايشان در مقا‌می ‌هستند كه مشكلات را حل ‌می‌كنند. "مشكلات اصلى"، مشكلات مادى نيستند بلكه مشكلات مادى ابزارهايى براى توجه به مشكلات معنوى و روحى و وجودى هستند. اما مشكلات معنوى انسان، ناشى از انتخاب اوست و كسى از بيرون آن‌ها را تحميل نمی‌كند. اين خود انسان است كه به اين سمت حركت ‌می‌كند و ‌می‌خواهد به مقا‌می ‌برسد و از اين دنياى فانى فاصله بگيرد. لذا حل شدن اين مشكلات، به معنى قرار گرفتن در تضاد و تناقضى است. براى رسيدن به باب الحوائج، بايد به سمت اين گرفتاری‌هاى معنوى پيش رويم و آن را درك كرده و درونش فرو رويم، تا هنگامی‌كه به يأس از حل شدن آن‌ها رسیدیم، مقام باب الحوائجى بروز و ظهور پيدا كند. همان‌طور كه براى حضرت چنين بود؛ ايشان با همه علايق و توجه‌اش به شهادت، آخرين فردى است كه داوطلب جنگ و شهادت ‌می‌شود و تا وقتى يك نفر از اصحاب هست، ايشان داوطلب نمی‌شود. گويا نمودى است از اين‌كه دوست ندارد اين سختى‌ها و مشكلات را تمام كند، بلكه در نهایت، سينه‌اش تنگ ‌می‌شود؛ هنگامی كه خدمت سيد الشهدا(ع) ‌می‌رسد و اجازه جنگ و جهاد ‌می‌خواهد، كلامش اين است كه: «سينه ام تنگ شد!». گويى هنوز هم علاقه دارد كه اين بن‌بست، سختى، فشار، مضيقه و مصيبت برايش ادامه داشته باشد تا مقام باب الحوائجى‌اش به فعليت كامل برسد؛ برادرانش را زودتر به جنگ ‌می‌فرستد تا مصيبت شهادت آن‌ها را قبل از اين‌كه از اين عالم برود، حس و لمس كند. وقتى براى آوردن آب به شريعه فرات ‌می‌رود و در‌حالى‌كه عطش و تشنگى تا مغز استخوانش را سوزانده است، در ميان آب قرار ‌می‌گيرد، آب تا زير شكم اسب ‌می‌رسد، آن را تا صورت بالا ‌می‌آورد و سپس "ذَكَر عطشَ الحسين..." به ياد تشنگى حسين بن علی (ع)، خاندان پاک و كودكان ‌می‌افتد و آب را ‌می‌ريزد. آن‌چه كه ما در ظاهر ‌می‌بينيم، فراموشى و پس از آن يادآورى است! اما آيا اين قابل قبول است و انسان ‌می‌پذيرد كه كسى كه در اين مقام است، لحظه‌اى فراموش كرده باشد؟ امكان ندارد؛ اين خود ابالفضل (ع) هست كه ‌می‌خواهد خود را در شرايط سخت‌ترى قرار دهد؛ آب را ببيند. خود به اين سمت ‌می‌رود و شايد از قبل هم ‌می‌داند كه آبى براى اطفال در كار نخواهد بود! اما چه با اين نيت باشد و چه غير آن، آوردن مشت آب تا صورت، براى لمس اين سختى است و اين‌كه رفتن به سوى سختى به دست خودش و آن را ملموس و آشكار كردن و رويارويى با شرايطى كه بدون آوردن آب برايش امكان ندارد، برايش صورت ‌می‌گيرد و اين است كه باب الحوائج ‌می‌شود. جدالى كه پس از آوردن مشك با مردمان فاسد آن زمان رخ ‌می‌دهد، قطعه قطعه شدن و مشك را با تمام وجود حفظ كردن، تا جايى كه ديگر راهى برايش نيست و می‌فرماید: «وَ اللهِ اِنْ قَطَعْتُموا يَميني اِنّي اُحامي اَبَداً عَنْ ديني» اگر مرا تكه تكه كنيد، تمام اجزاى بدنم را قطع كنيد و همه عذاب‌هاى عالم را بر من فرود آوريد، نتيجه‌اى براى من ندارد جز این‌که مسيرم را محكم‌تر و بهتر پيش ببرم و مقام باب الحوائجى را كامل‌تر به فعليت رسانم و اين باب حسين بن علی علیه‌السلام را بازتر كنم و جهانيانى كه از طريق من قرار است به معنويت و حاجت‌هاى دينى خود برسند را، بيشتر همراهى كنم و راه را برايشان هموار كنم و اين آزادراه بزرگ بشريت را محكم‌تر، زيباتر و كامل‌تر كنم. شما در حال قطعه قطعه كردن بدن من هستيد، اما اين من هستم كه مسير خود را پيش ‌می‌برم. وجودى كه در آن لحظه، تمام حوائج بشريت از ابتدا تا انتها را ‌می‌بيند و در حال به فعليت رساندن آن‌هاست، وراى زمان است. اين حقيقت زيارت حضرت ابالفضل العباس (ع) است؛ همچون عباس(ع) به سمت مصيبت‌ها رفتن، مصيبت‌هاى معنوى كه بر سراسر وجودمان حاكم شده است، را دیدن، از آن فرار نكردن، از آن استقبال كردن و در اوج نااميدى معنوى و روحى قرار گرفتن، تا از درون آن جوشش مقام باب الحوائجى براى ما ممكن شود. اين كار شدنى است. چهارم شعبان،سالروز ولادت حضرت عباس ابن علی(ع)مبارک‌باد. #محمد_حسین‌قدوسی #اشتعال @allaamehwisdom

ای سجاده‌نشین عرش، می‌آیی و ملائک بـه حضورت می‌بالند. همراه نسیم، تا خلوت گل‌های سجّاده می‌آیی تا در شب‌های نور، برترین زینت پرستش‌کنندگان جهان باشی. 🎊🎉🎊🎉🎊🎉🎊🎉🎊🎉 میلاد پربرکت حضرت زین‌العابدین (ع) را خدمت‌ حضرت‌ ولی‌عصر(عج) تبریک عرض می‌کنیم. @allaamehwisdom

به نقل از شهید قدوسی آمده است: علامه طباطبایی مى‌‌فرمودند: هانری کُربن غالباً دعاهاى «صحیفه مهدویّه» و دعاهای امام سجاد(ع) در صحیفه را مى‌‌خواند و گریه مى‌کرد. علّامه فرمودند: [کربن] مرد سلیم‌النّفس و منصفى بود. او معتقد بود که درمیان تمام مذاهب عالم، فقط مذهب شیعه است که مذهبى پویا و متحرّک و زنده است، و بقیّه مذاهب بدون استثناء عمر خود را سپرى کرده‌اند، و حالت ترقّی و تکامل را ندارند. کلیمیان قائل به امام و ولىّ زنده‌اى نیستند (و همچنین مسیحیان و زردشتیان) و اتّکاء به مبدأ حیاتى ندارند و به واسطه عمل به تورات و إنجیل و زَنْد و اوِستا اکتفا نموده و تکامل خود را فقط در این محدوده جستجو مى‌کنند و همچنین تمام فرَق اهل تسنّن که فقط تکامل خود را در سایه قرآن وسنّت نبوى مى‌دانند. امّا شیعه، دین حرکت و زندگی است. چون معتقد است که حتماً باید امام و رهبر امّت زنده باشد، و تکامل انسان فقط به وصول به مقام مقدّس او حاصل مى‌شود؛ و لذا براى این منظور از هیچ حرکت و پویایى و عشق دریغ ‌نمى‌کند. [علامه] مى‌فرمودند: روزى به کُربن گفتم: در دین مقدّس اسلام تمام زمین‌ها و مکان‌ها بدون استثناء محل عبادت است. اگر فردى بخواهد نماز بخواند یا قرآن بخواند یا سجده کند یا دعا کند، در هر جاکه هست مى‌تواند این اعمال را انجام دهد؛ و رسول الله فرموده است: «جُعِلَتْ لِى‌ الارْضُ مَسْجِدًا وَ طَهُورًا». ولى در دین مسیح چنین نیست؛ عبادت فقط باید در کلیسا انجام گیرد و در موقع معیّن؛ عبادت در غیر کلیسا باطل است. بنابراین، اگر فردى از مسیحیان در وقتى از اوقات حالى پیدا کرد، مثلًا در نیمه شب در خوابگاه منزل خود و خواست خدا را بخواند، چه کند؟ او باید صبر کند تا روز یکشنبه کلیسا را چون باز کنند، بیاید در آنجا و براى دعا در آنجا حضور به هم رساند؟! این معنى قطع رابطه بنده است با خدا. کربن در پاسخ گفت: بلى، این اشکال در مذهب مسیح هست و الحَمدلِلّه دین اسلام در تمام ازمنه و امکنه و حالات رابطه مخلوق را با خالق خود محفوظ داشته است. و [علامه] فرمودند: اگر در دین مقدّس اسلام انسان حاجتمند حالى پیدا کند، طبق همان حال و حاجت، خدا را مى‌خواند؛ چون خدا اسماء حُسنائى دارد چون غفور و رحیم و رازق و منتقم و غیرها، و انسان طبق خواست و حاجت خود هر یک از این اسماء را مناسب ببیند، خدا را بدان اسم و صفت یاد مى‌کند. مثلًا اگر بخواهد خدا او را بیامرزد و از گناهش درگذرد، باید از اسم غَفور و غَفّار و غافِرُالذَّنْب استفاده کند. امّا در دین مسیح ، خدا اسماء حُسنى ندارد؛ فقط لفظ خُدا و إله و أبْ براى اوست. بنابراین اگر شما مثلًا حالى پیدا کردید و خواستید خدا را بخوانید و مناجات کنید و او را با اسماء و صفاتش یاد کنید و با اسم خاصّى از او حاجت خود را بطلبد چه خواهید کرد؟ در پاسخ گفت: من در مناجات‌هاى خود «صحیفه مهدویّه» علیه‌السّلام را مى‌خوانم. علّامه مى‌فرمودند: کربن کِراراً «صحیفه سجّادیّه»علیه السّلام را مى‌خواند و گریه مى‌ کرد. #علامه_طباطبایی #شهید_قدوسی #مهرتابان #هانری_کربن #صحیفه_سجادیه @AllaamehWisdom

این انوار مقدسه آسمان و زمین را پر کرده‌اند... بلاتشبیه شبیه جریان پنهان الکتریسته هستند. این جریان برای ما نامفهوم است و ما فقط ظهوراتش را می‌بینیم مثل روشنایی! وسایل گرمایشی سرمایشی و... همه از برق است. برق به هیچ کدام نیازی ندارد اما همه آن‌ها به برق نیازمندند. لذا این یک مطلب توحیدی است که امام علیه‌السلام چون از مقام لافقر برخوردار است به منزله ذات است، هم از مقام واحدیت خداوند و هم از مقام احدیت برخوردار است... واحد یکی است که دو ندارد و احد بی‌همتا و بی‌نمونه است. همانطور که خداوند متعال واحد و احد حقیقی است، امام هم واحد و احد خلق است طوری که خداوند حقیقت نامتناهی حقیقی است، امام هم حقیقت نامتناهی مخلوق است. آنچه که در روایت آمده امام به خاطر دارا بودن آن اسم، به منزله برق پنهانی هستند که در تار و پود عالم هستند... «فَبِهِمْ مَلَأْتَ سَمَاءَكَ وَ أَرْضَكَ حَتَّى ظَهَرَ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ» اینکه از امام زمان سلام‌الله‌علیه نقل شده که فإنا نحیط علما بأنبائکم... انا غیر مهملین لمراعاتکم... ما شما را فراموش نکردیم... ایشان احاطه حقیقی و احاطه وجودی دارند، برق حیات ما از امام است! ادامه دارد... بخشی از بیانات یکی از شاگردان مرحوم سعادت‌پرور(ره) @AllaamehWisdom

إِلَهِی أَعُوذُ بِكَ مِنْ غَضَبِكَ وَ حُلُولِ سَخَطِكَ إِلَهِی إِنْ كُنْتُ غَیْرَ مُسْتَأْهِلٍ لِرَحْمَتِكَ فَأَنْتَ أَهْلٌ أَنْ تَجُودَ عَلَیَّ بِفَضْلِ سَعَتِكَ خدایا! به تو پناه می آورم از خشمت و از فرود آمدن غضبت. خدایا! اگر شایسته‌ رحمت نیستم، تو سزاوارى که بر من با فراوانى فضلت بخشش نمایى. #مناجات‌شعبانیه @AllaamehWisdom

إِلَهِی وَ اجْعَلْنِی مِمَّنْ نَادَیْتَهُ فَأَجَابَكَ‌ خدایا من را از کسانی قرار ده که وقتی صدای‌شان می‌زنی پاسخت را می‌دهند. ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ ‹مناجات شعبانیه› @AllaamehWisdom