+ حکم هم یادگرفتم بالاخره.✓

همهٔ دست ها رو هم بردیم، و من واقعا جنبهٔ برد ندارم.✓

مثل اینکه سریال تاسیان یاد یاقوت خانم رو زنده کرده!:)

این کلیپ رو الان دیدم و یاد غروب افتادم، که کنار سجاده دراز کشیدم و با صدای بلند گریه کردم. چقدر بعضی وقتا طفلکی و رنجور میشی بنده‌یِ کوچیكِ خدایی که صاحب کلِ خلقته. چقدر قَواره‌یِ بعضی غم‌ها به تنت بزرگ می‌آد...

چه قدر کل روز خودم رو قوی نشون دادم و شب پیش تو، کنار سجاده‌م، شکستم.

چه شب هایی رو برام صبح کردی و من دیدمت.

امشب هم روش...

همه چیز الان خیلی سخته.

خدایا خودت کمکم کن امشب بگذره.

قربون بزرگی‌ت برم.