آنالی عزیزم؛ این روزها مدام باخودم درگیرم که آیا این پایان ماجرای من و توست یا نه؟ عقلم میگوید تمام شده و دلم تو را پس میزند. سلول به سلول بدنم اما تو را صدا میکند. تویی که رفته ای و "رفتنت رفتن جان است خودت میدانی"

آنالی عزیزم؛ لطفا منتظرم بمان تا برگردم.

آنالی عزیزم؛ رخ نمایان کن چرا که رنج فراقت از هر دردی خانمان سوزتر است!

آنالی عزیزم؛ تا نفس باقیست در آرزوی توام.

آنالی عزیزم؛ به دیدارت نیازمندم.

💌 آنالی عزیزم؛ کاش یکی هم وجود داشت که به آدم میگفت: you wanna hurt yourself, I'll stay with you. ☂ آنالی برایت مینویسد: عزیزدورم، منتظر ماندن برای آدم هاوهمدردی هایشان را رها کن. تو میتوانی همین جمله را روی برگی سبز بنویسی و به موقع‌ِ زخم ها و صدمه ها، به سرزمین قلبت پُست کنی! نامه ات را دریافت کنی و دوباره جوانه بزنی! پس تا وقتی خودت میتوانی بدون نیاز به غیر، ریشه هایت را قوی و برگ هایت را سبز نگه داری، به دیگری جز خدا تکیه مکن! من برایت نوری را آرزو میکنم که با تابش آن، بی نیاز از هر آدمی شوی و آن نور محبت الله است:)✨

💌 آنالی عزیزم؛ بیشتر بنویس. ذوقِ جنگلِ چشمانم با دیدنِ نوتیف آنالی بین این همه سیاهی و دلشکستگی قابل ستایش است. ☂ آنالی برایت مینویسد: محبوبِ زیبای من،‌ برق چشمانت مرا نیز خوشحال و خرسند میکند اما چه کنم که این روزها با کلمات درگیری دارم. انگار دوات هایم همه خشک، قلم هایم بیمار و عاجز از بیان احساساتم شده‌اند. با این حال سعی میکنم با هرجان کندنی که شده برای دیدن لبخندِ ماهتان و از برای برقِ زیبای چشمانتان، کلمات را کنار هم بچینم، کادو پیچشان کنم و به کلبه ی قلبتان پُست کنم. لطفا شما نیز برایم بنویسید. زیاد بنویسید که من این روزها عطش خواندن و میل به نامه گرفتن دارم. لبخندتان همیشگی.🧡

💌 آنالی عزیزم؛ جان میشوم برای قلم های بیمارت‌ و به جان میخرم غمِ مردمک چشمان زیبایت را.. حرف زدن با شمارا دوست دارم هرچند ک بار دومی است‌ که از برای شما مینویسم.. خواندن نوشته هایت برای معشوق آبی و زیبایت را با جان و دل خواهانم. می‌شود رفیق بشوی برایم؟ میان جمع نا رفیقان تنها مانده بِل .. ☂ آنالی برایت مینویسد: عزیز دلم، تو راجب من لطف داری و این محبت تو را میرساند که چشم ها ی زیبا و وقت خود را در اختیار من قرار میدهی و نوشته هایم را میخوانی:) اما معشوق؟ راستش دیگر معشوقی در کار نیست. پایان همه ی زندگی مرا فرا گرفته و مدام در حال خداحافظی با دوست داشتنی های زندگی ام هستم. رفیق؟ مگر رفیق همانی نیست که غم ها و شادی هایش را با دوستش به اشتراک‌میگذارد؟ پس من و تو رفیقیم. من باب ثابت کردن به آوایی که میفرستم با دقت گوش بده و لذت ببر.❤️

ما رفیقیم درست مثل زخم‌و‌نمک‌و‌خون‌وجگر..

💌 آنالی عزیزم؛ از خویش در فغانم از خویش در رنجم از خویش فراری... ☂ فروغ در این لحظات میگوید: می رهم از خویش و‌ می مانم ز خویش هر چه بر جا مانده ویران میشود روح من چون بادبان قایق در افقها دور و پنهان میشود..!

آنالی عزیزم؛ حتی درون اقیانوس رنج ها نیز، مدام لبخند بزن، از حیاتِ خود لذت ببر و زندگی کن!

آنالی عزیزم؛ عقیده ام‌ بر این است که حتی عشق روزی می‌میرد، اما دوستی ها هرگز نمی‌میرند!