🍷شرح ملاقات آیت الله خامنه ای با آیت الله سید محمد صادق طهرانی، نهم فروردین ۱۳۹۷، مشهد مقدس
🆔 @Arefane
🔸در فایل صوتی که اخیرا از حجت الاسلام شیخ عبدالحمید واسطی منتشر شده است، ایشان در این فایل، در دقیقه ۱۷:۴۰ میگوید: جلسه ای با حضور آیت الله خامنه ای، آیت الله سید محمد صادق طهرانی(فرزند ارشد علامه طهرانی) و حجت الاسلام مروی(تولیت فعلی آستان قدس) تشکیل شده بود. آیت الله خامنه ای خطاب به آیت الله طهرانی(مولف کتاب نور مجرد) میگوید:
🔹«من از تهران نیت کرده بودم شما را ببینم. کتاب نور مجرد را که نوشته اید، مطالعه کردم؛ بسیار کتاب خوبی است. جای این کتاب خالی بود، من از شما تشکر میکنم. آقای [علامه] طهرانی با کتاب روح مجرد، مرحوم حداد را که کسی غیر از خواص نمیشناخت، به عالَم معرفی کرد. و حقیقتا در امتداد آن کتاب، جای این کتاب نور مجرد که شما مرحوم والدتان را معرفی کردید، خالی بود. امر تهذیب، امر مهمی است؛ خواندن کتابهایی همچون روح مجرد، نور مجرد، مهر تابان، که روشهای زندگی بزرگان را نشان میدهد، برای طلاب بسیار موثر و راهگشاست. نه تنها طلاب، بلکه غیر طلاب هم باید به سمت تهذیب بروند، مخصوصا جوانان. خدا شما را حفظ کند و جوانان از شما منتفع شوند، نه فقط انتفاع علمی؛ بلکه طلاب را در جهت تهذیب به سطح اعلا ارتقا دهید. مرحوم شهید مطهری حدود چهارسال به انقلاب مانده، روزی به من گفتند: آقا سید محمد حسین طهرانی را میشناسی؟ این سید خیلی نازنین است؛ پیشنهاد میکنم با ایشان ارتباط برقرار کنید و از ایشان استفاده کنید. در زمان ریاست جمهور نشد خدمتشان برسم، ولی در زمان رهبری ملاقاتهای مکرری داشتیم. ایشان به من انگشتری دادند که من بعدها آن را به سید حسن نصرالله دادم. آقا سید محمد حسین در علوم مختلف هم ورود داشت؛ پدیده ای بود».
🔹همچنین استاد واسطی در دقیقه ۱۵:۲۰ این فایل میگوید:
در قسمتی از این جلسه، آیت الله خامنه ای از مواجهه فضای مشهد با بیت علامه طهرانی سوال فرمودند. آیت الله طهرانی بیان کردند: «عده ای والد ما را ضد انقلاب میدانند». آیت الله خامنه ای فرمودند: «غلط میکنند».
🔹فایل صوتی استاد واسطی را در مطلب بعد بشنوید.
🆔 @Arefane
4_5805601693089400237.mp3
زمان:
حجم:
4.9M
🔹پاسخ استاد واسطی به شبهات سیاسی درباره علامه طهرانی (شرح ملاقات آیت الله خامنه ای و آیت الله طهرانی)
🆔 @Arefane
🔹شیخ محمد تقی آملی میگفتند یکبار از ایشان (مرحوم آیت الله قاضی) سوال کردم: «ما خوانده یا شنیده ایم که دیگران هرگاه قرآن تلاوت می کنند، اُفُقهای عالم در برابر دید ایشان باز میشود، ولی هنگامی که ما قرآن میخوانیم، اثری از این امور مشاهده نمینماییم».
🍷ایشان نگاهی به صورت من انداختند و گفتند: «آری! ایشان در شرایط خاصی قرآن میخوانند؛ آنان، ایستاده، و رو به قبله قرآن میخوانند، سر خود را لخت میکنند و با دو دست خود قرآن را بالا میگیرند! و با همه وجود به آنچه میخوانند توجه دارند، و توجه دارند که در برابر چه کسی ایستاده اند. ولی شما قرآن را میخوانید در حالیکه زیر کرسی رفته، تا نزدیک چانه لحاف را بر روی خود کشیده و قرآن را روی زمین نهاده و آن را نگاه میکنی».
🔹جناب آملی ادامه دادند: «آری! به همین صورت قرآن را میخواندم و بسیار هم میخواندم؛ گویی ایشان در کنار من بوده و مراقب اعمال من بودند. دیگر از آن روز با تمام وجود قرآن میخواندم و در مجالس او حاضر میشدم».
✍ آیت الحق، ص ۲۲۱
🆔 @Arefane
🍷سرّ همراهی تحمید و تسبیح (سبحان ربّی الاعلی و بحمده)
🔹آیت الله جوادی آملی: ما كسی را تسبیح میكنیم كه از او كمك میخواهیم. كسی كه میتواند مشكل ما را حل كند، باید مشكل نداشته باشد. كسی كه بینیازی ما را تأمین میكند، باید بینیاز باشد.
1⃣ ما چون خودمان نیازمندیم، تنزیه میكنیم كسی را كه مشكل ما را حل میكند؛ این میشود «تسبیح» [سبحان الله].
2⃣ چون مشكل ما را حل میكند و نیاز ما را برطرف میكند، حقشناسی میكنیم و او را شكر میكنیم، این میشود «تحمید» [و بحمده].
🆔 @Arefane
🔹محمد حسن قاضی: هرگاه نام او(آیت الله سید احمد کربلایی) نزد پدر (آیت الله سید علی قاضی) -قدّس سرّه- برده میشد، به او حالتی از سکون و سراسیمگی و تأمل دست میداد. سپس به حالت طبیعی برگشته و شروع به ادامه سخن با همنشینان مینمود. و چه بسیار از او سخن میگفت.
✍ آیت الحق، ج۱، ص ۲۸۱
🆔 @Arefane
عارفانه
🔹شیخ محمد تقی آملی میگفتند یکبار از ایشان (مرحوم آیت الله قاضی) سوال کردم: «ما خوانده یا شنیده ایم
🔹آیت الله سید علی قاضی طباطبایی: «قرآن را برای امور عالیه و مسائلی که به دست آوردن آنها بسیار ناممکن و دشوار است، در شرایط خاص و حالات خاص میخوانند».
✍ آیت الحق، ج۱، ص ۲۸۳
🆔 @Arefane
4_5814349721132599447.pdf
حجم:
485K
🔹مقاله استاد یزدان پناه با موضوع «بیان پذیری مشاهدههای عرفانی»
🆔 @Arefane
🔰واکنش آیت الله سید علی قاضی نسبت به اعتراض به «خطبة البیان»
🔹محمد حسن قاضی: من نسبت به پاره ای از مسائل، بخصوص هنگام قرائت خطبه منسوب به حضرت امام علی(ع) به نام «البیان» و همچنین خطبه «التطنجیه»، اعتراض مینمودم. زیرا محتوی و عبارات آن مبهم بودند و مطالبی بودند که برای ذهن من عجیب و غریب به نظر میآمد. اما هرگاه توقف میکردم یا اعتراض مینمودم، [پدرم، آیت الله قاضی] با دست به من اشاره مینمود که اعتراض نکنم و به قرائتم ادامه دهم.
🔹اما یکبار از فرصت استفاده نموده به جناب [میرزا ابراهیم] شریفی نگاهی انداختم و دیدم انگشت سبابه خود را به طرف خود نشانه گرفته و به من میفهماند که بعدها نکات مبهم را برایم توضیح خواهد داد. در یکی از جلسات درسی که با او (شریفی) داشتم از او خواستم که به وعده خود وفا کند و او چنین گفت: ...مسائل غیر عادی و غریبی وجود دارند که درک آنها برای تو مشکل است ...آری احادیث مشکل، زیاد است، چون بار آنها مشکل است. لذا حق نداریم که آنها را به طور کلی نفی کنیم، بلکه باید آنها را به حال خود گذاشت تا شاید هرگاه خواست خدا فراهم شد و زمان و مکان آنها فراهم گردید، سرّ آنها فاش گردد.
✍ آیت الحق، ج۱، ص ۳۰۱
🆔 @Arefane
آیت الله جوادی آملی4_5821145832568653227.mp3
زمان:
حجم:
1.4M
🎙آیت الله جوادی آملی: خطبهاي است که وجود مبارک حضرت امير دُرفشاني میکند برزخ را معنا میکند، ساهره قيامت را معنا میکند. ابن ابي الحديد در شرح اين خطبه ميگويد: اگر اديبان و بلاغتشناسان را يکجا جمع بکنند و اين خطبه را بر آنها بخوانند آنها ميفهمند که اين سجده دارد. همان طوري که بعضي از آيات قرآن سجده دارد. ما اين مطلب را به عرض استاد علامه طباطبايي رساندیم که اين اغراق نيست؟ ما آنچه شنيديم سجده بر آيات قرآن کريم است، در غير قرآن سجده نيست!
🔹علامه طباطبايي فرمودند: نه اين اغراق نيست، اين در حقيقت سجده براي آيات قرآن کريم است، زيرا همان آيات قرآن کريم از زبان حضرت امير به اين صورت درآمده است و اگر آن آيات قرآن کريم نبود، حضرت امير اين سخنان را نميتوانست بگويد. اينها هر چه دارند از قرآن است و از وحي الهي است. ميبينيد همان آيات قرآن کريم به صورت نهج البلاغه جلوه کرده است.
🔹خود حضرت امير وقتي قرآن را معرفي ميکند، ميفرمايد که «فتَجَلّي لهم سُبحَانَهُ فی كتابه مِنْ غَيْرِ أَنْ يَكُونُوا رَأَوْه»؛ خدا در قرآن براي بندگانش تجلّي کرد، حرف نزد! مردم بايد متکلّم را ببینند، نه این صدا را بشنوند.
🆔 @Arefane
🔹علامه حسن زاده آملی: «به دستور حضرت استادم علامه آقا سيد محمد حسين طباطبايى رضوان الله تعالى عليه از اول ماه ذى القعده تا دهم ذى الحجه ۱۳۸۹ ه ق، در اربعين كليمى بودم وَ واعَدْنا مُوسى ثَلاثِينَ لَيْلَةً وَ أَتْمَمْناها بِعَشْرٍ فَتَمَّ مِيقاتُ رَبِّهِ أَرْبَعِينَ لَيْلَةً ...(سوره اعراف، آيه ۱۴۲)؛ در اوائل ماه ذى الحجه مذكور به توجه نشسته بودم، انتقالى روى آورد تا در كنار نهرى گذارم افتاد، درخت انجيرى در كنار آن نهر بود و انجير بسيار داشت، دو دانه از انجير آن درخت را خوردهام وَ التِّينِ وَ الزَّيْتُونِ؛ و در شبهاى ديگر هم كم و بيش حشر با افرادى بود، و گاهى سؤال و جواب هم پيش مىآمد».
📚 انسان در عرف عرفان، واقعه ۱۴
🆔 @Arefane