ساعت دیواری، بلند شو ببین منم بیدارم.

کاش اینو می‌فهمیدی که: با بیدار موندن شام اندوه سر نیاید، بگیر بکپ.

ما دو شاخه‌ی یک درختیم ، کاش باد از دو سو می‌وزید.

ببخشید که ایرپادم چشم و لپ نداره.

2:49

آقا این تُرک پری‌چهر که میگن همین فرفری ماستا.

به ولای علی که خودم و خودتیم.

تو کل زندگیم همیشه مثل موهام بودم، موجی.

یه چاقو بردار بکن وسط سینه‌ی یه زن، ولی نادیده‌ش نگیر. اینو بار دومه دارم بهت می‌گم.

نودلِ نصفه شبی برا اینکه به زور بیدار بمونی‌.

در ابتدا یک من بودم و یک دل. فکر می‌کردم اوضاع از این بدتر نمی‌شود، خب البته هیچوقت اوضاع به آن بدی نشد، اما دلِ من بیشتر شکست. احتمالا چون لوس شده بودم. البته جای هیچ نگرانی‌ای وجود نداشت چون بی‌یقین در نهایت بار تقصیر بر شانه‌ی من خانه می‌زد‌.