می‌پرسند‌: چرا ایران را دوست داری؟ من چگونه بگویم برای انها ، چیزی که گفتنی نیست را . من چه‌چیزی را بگویم برای انان که نوای تاریخ را نشنیده می‌گیرند من چه نشان دهم به انان وقتی قدمتی کهن را نادید می‌گیرند.. من چه بگویم که در گفتار جای نمی‌گیرد این حجمه ی عظیم اصالت . ایران را دوست داریم چرا که در دیار ما کسانی بودند که با وجود مالک تمام جهان بودن ، چشمِ‌مهرشان خیره بر این خاکِ‌تماشایی بود. @Arvan_sun.زاده‌مهر

زیستن در دنیایی که تاریکی تمامش را بلعیده، محتاج به ریاضتِ بیش و قلبی سخت است. ما همه خواستیم زندگی کنیم، خرسند باشیم؛ ریاضت و سختی بیشتری کشیدیم، دردهای بیشتری را متحمل شدیم، اما زخم‌هایمان عمیق‌تر و زندگی از ما دورتر شد. شاید چون نشد که قلبمان را سخت کنیم. رول دارچینی‌های سوخته @Arvan_sun.زاده‌مهر

نمی‌دانم چگونه از خشکسالی حرف می‌زنید؛ اینجا در شرق این کرهٔ خاکی، آنقدر اشک روی اشک تلنبار شده که چون جویباری بی‌انتها می‌ماند. اینجا آنقدر اشک هست که روزی سیلاب این اشک‌ها ما را با خود خواهد برد... شاید آن سوی غرب: جایی که اگر وفا نیست، اصالت نیست، تمدن نیست، غم هم نیز نیست. @Arvan_sun.زاده‌مهر

امروز 30 June، روزِ جهانی سکوت کردنه. @Arvan_sun

تیرگان، جشن باستانی ایرانیان، در روز دهم تیرماه برگزار میشود و ریشه در اسطوره‌ی تیر یا تشتر (ایزد باران) دارد. این جشن که نمادی از نبرد اهریمنِ خشکسالی با ایزد باران است، با آیین‌هایی نظیر پاشیدن آب بر روی یکدیگر، بستن دست‌بندهای رنگی (به‌ویژه به رنگ‌های سفید، سرخ و زرد) بر مچ دستان، و برپایی سفره‌ای با خوراکی‌هایی چون هندوانه و شیرینی همراه است. تیرگان نه‌تنها فرصتی برای شکرگزاری از نعمت آب و باروری است، بلکه یادآور پیوند عمیق انسان با طبیعت و کهن‌ترین آیین‌های نیاکان این مرزوبوم محسوب میشود. تیرگان تون خجسته باد. @Arvan_sun

همیشه یه بخشی از قلبم برای امشب،غمگین می مونه💔