طبیعیه که کتاب های پیشنهادی ایران کتاب به من ایناست؟!

اگه تابستون انقدر گرم نبود ، قطعا فصل مورد علاقه‌ام میشد..

اندوه آدم را انسان میکند.

گاهی هم هیولا.

این چ خواب مزخرف و چندشی بود ک من دیدم؟

مود من همیشه:

چرا بعضی پیام ها انقدر سین میخوره؟! میشه اگه کسی فور میزنه بگه؟

اندوه انسان را بزرگ می‌کند.

گاهی هم کوچک.

بله دوستان من یک خجالتی، دلقک، شرمگین و بی‌آبرو هستم.

خیلی وقته که دیگه چیزی نمی‌دونم. مگه قبلش میدونستم؟ نمی‌دونم. حالم خوبه؟ نمی‌دونم. حالم بده؟ نمی‌دونم. چمه؟ نمی‌دونم. خسته شدم. مطمئنی؟ نمی‌دونم. عجیب هستم. عجیب بودم. نمی‌دونم نمی‌دونم نمی‌دونم نمی‌دونم. هیچی نمی‌دونم. خیلی بده. اینکه هیچی ندونی خیلی بده. ولی اگه همه چی و بدونی هم خیلی بده. خستم از ندونستن. خستم از دونستن و وانمود به ندونستن. خستم از دنیا. دنیا بی‌رحمه. می‌دونی؟ مثل گل گوشتخوار میمونه. زیباست. ولی وقتی می‌خوای به دستش بیاری ، تو رو می‌بلعه. ترسناکه. زیبای ترسناک. بیچاره. می‌دونی؟ نه نمی‌دونی! منم نمی‌دونم. ولی خب ، من یه چیزی رو خوب می‌دونم؛ میدونم که نمی‌دونم. اینکه بدونی چیزی نمی‌دونی هم خودش دونستنه؛ نه؟ می‌دونی؟ اینکه انتظار داشته باشی بدونی، بیشتر نادونت می‌کنه. چون میفهمی که هیچی نمی‌دونی. آدم هر چی هم که بدونه ، باز هیچی نمی‌دونه. و این ترسناکه. ترسناکه بدونی ،‌ ولی ندونی. میفهمی چی میگم؟ خودمم نمی‌فهمم. شاید یه روز فهمیدم. + آنه #چرندیات