❖ مدرسه علوم انسانی اسلامی آیه با همکاری گروه غرب شناسی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی برگزار می کند! ▫️پیدا و پنهان جنگ با غرب برای اقتصاد مقاومتی ➕ ویژه مبلغان و مروجان ایده انقلاب اسلامی ▫️با ارائه ی استاد محمد وحید سهیلی ⏳چهارشنبه؛ ساعت ۱۶/۳۰ 🔹 لینک حضور برخط (آنلاین) • • • • ༺ مدرسه علوم انسانی اسلامی آیه ༻ https://eitaa.com/joinchat/2315124922C2faae9826b

❖ هگست نوعی کیشِ نیهیلیستیِ مرگ را ترویج می‌کند! ❃ پیش از این هیچ دولتی کشتارِ عریان را این‌چنین بی‌پرده ستایش نکرده بود؛ کاری که امروز ماشین تبلیغاتی کاخ سفید با ویدیو‌های مشمئزکننده‌اش از جنگ ایران انجام می‌دهد. برخلاف فاشیسم قرن بیستم، هیچ تلاشی برای ترویج فداکاری در کار نیست؛ بلکه صرفاً با کشتاری از راه دور، شبیه بازی‌های ویدیویی، روبه‌روایم که توجیهش نه اهداف راهبردی، بلکه احساساتی ظاهراً مهارنشدنی، یعنی «خشم» و عطش انتقام، است. همه این‌ها نیز با این اعتراف آشکار همراه است که قواعد بنیادین جنگ زیر پا گذاشته خواهد شد. ❃ پس از ماجرای ونزوئلا، و با این تصور که می‌توان آدم‌ها را در قایق‌های کوچک کشت و هیچ هزینه‌ای هم نداد، به نظر می‌رسد هگست و شاید حتی روبیو از این‌ایده سرمست شده‌اند که عملیات‌های ویژه نظامی می‌تواند هم سریع باشد، هم برای آمریکایی‌ها هیچ هزینه جانی نداشته باشد، و هم در عین حال خوراکی فوق‌العاده برای تلویزیون فراهم کند. وسواس ترامپ به تصویرسازی و صحنه‌پردازی، حالا به خصلتی مشترک در سراسر دولت او بدل شده است. ❃ از نظر تاریخی، ایدئولوژی‌ای وجود دارد که ستایش خشونت را به محور اصلی تبلیغات خود بدل کرده بود. «زنده باد مرگ» شعاری فاشیستی بود که جنبش موسولینی بر آن بنا شده بود. نازی‌ها هم شعار‌هایی مشابه می‌دادند. به نظر می‌رسد هگست و دوستانش نیز نوعی کیشِ نیهیلیستیِ مرگ را ترویج می‌کنند. اما این کیش، کشتن را با فشردن دکمه‌ای از هزاران مایل دورتر جشن می‌گیرد و حتی به مردگان آمریکایی هم حرمت نمی‌گذارد، چون ترامپ از بازگرداندن اجساد آنان برای نمایش کالا‌های ماگا استفاده کرده است. ❃ هگست که مطیع میل اربابش به سلطه کامل و ویرانی است، در برنامه زنده تلویزیونی قساوتی بی‌دلیل را دامن می‌زند و پیشاپیش از جنایات جنگی پیش‌رو پرده برمی‌دارد: «امان ندهید». این تأکید وقیحانه بر «مرگ‌باربودن» بخشی از چرخشی بزرگ‌تر در فهم جنگ است: جنگ به‌عنوان راهی برای واردکردن حداکثر ویرانی و درد، نه وسیله‌ای برای رسیدن به اهداف راهبردی؛ اهدافی که این دولت، البته، مطلقاً از بیانشان ناتوان بوده است. ❃ واقعیت جنگ به حاشیه رانده می‌شود، چون فضای رسانه‌ای را سیلی بی‌پایان از تصاویر سرگرم‌کننده و حرف‌های توخالی پُر کرده است. هگست، با آن شیوه بیان متکلف و مضحکش و علاقه‌اش به بازی‌های لفظی، ظاهراً چیزی جز مشتی کلیشه برای عرضه ندارد. مقصود این نیست که هگست و آیشمن را یکی بدانیم، اما توصیفی که هانا آرنت از آیشمن به دست داده بود، ناخواسته به یاد می‌آید: کسی که مطلقاً از‌اندیشیدن ناتوان است و به‌جای فکر کردن، فقط سیلابی بی‌پایان از عبارت‌های توخالی به راه می‌اندازد. ❃ آیا همه این‌ها می‌تواند به مشروعیت‌بخشیدن به یک جنگ غیرقانونی کمک کند؟ هگست در خود پنتاگون هم جهانی خیالی ساخته است. به‌جای نشست‌های خبری واقعی، آنچه می‌بینیم گفت‌وگویی بی‌دردسر است با چهره‌هایی از رسانه‌های همسو. حتی با وجود این فضای گلخانه‌ای، هگست باز هم اصرار دارد که مطبوعات به اندازه کافی به حملات آمریکا روی خوش نشان نمی‌دهند. همچون بسیاری از مردان ماگا، به نظر می‌رسد ایگوی شکننده او از روبه‌روشدن با واقعیتِ چیزی که این‌چنین با بی‌فکری به راه افتاده ناتوان است. ▫️ یادداشتی از ترجمان علوم انسانی ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ #امت_مبعوث | #جنگ_رمضان | #مقام_امامت 📲 https://eitaa.com/AyeSchool

❖ مفهوم «کار» در نئو لیبرالیسم اثر دیوید هاوری ❃ در این کتاب، مفهوم «کار» در چارچوب تغییرات ساختار اقتصادی بررسی می‌شود. هاروی توضیح می‌دهد که در دوره گسترش سیاست‌های نئولیبرالی، نگاه به نیروی کار بیشتر به‌عنوان یک عنصر در بازار در نظر گرفته می‌شود؛ یعنی کار مانند سایر کالاها تحت تأثیر عرضه و تقاضا قرار می‌گیرد. در این چارچوب، انعطاف‌پذیری بازار کار اهمیت زیادی پیدا می‌کند و سیاست‌ها اغلب به‌سمتی می‌روند که امکان جابه‌جایی سریع‌تر نیروی کار و تغییر شرایط استخدام فراهم شود. ▫️متن کامل را در ادامه بخوانید! ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ #حل_مسئله | #جهان_اجتماعی_کار_و_کارگری 📲 https://eitaa.com/AyeSchool

❖ مفهوم «کار» در نئو لیبرالیسم اثر دیوید هاوری ❃ در این کتاب، مفهوم «کار» در چارچوب تغییرات ساختار اقتصادی بررسی می‌شود. هاروی توضیح می‌دهد که در دوره گسترش سیاست‌های نئولیبرالی، نگاه به نیروی کار بیشتر به‌عنوان یک عنصر در بازار در نظر گرفته می‌شود؛ یعنی کار مانند سایر کالاها تحت تأثیر عرضه و تقاضا قرار می‌گیرد. در این چارچوب، انعطاف‌پذیری بازار کار اهمیت زیادی پیدا می‌کند و سیاست‌ها اغلب به‌سمتی می‌روند که امکان جابه‌جایی سریع‌تر نیروی کار و تغییر شرایط استخدام فراهم شود. ❃ یکی از محورهای مهم تحلیل هاروی، تغییر در رابطه میان دولت، بازار و نیروی کار است. در بسیاری از کشورها پس از دهه ۱۹۷۰، سیاست‌هایی اجرا شد که نقش دولت در حمایت مستقیم از بازار کار را کاهش می‌داد و در مقابل، تأکید بیشتری بر رقابت بازار و بخش خصوصی داشت. این تغییر به معنای آن بود که شرایط کار، دستمزدها و امنیت شغلی بیش از گذشته به مکانیزم‌های بازار وابسته می‌شد. ❃ هاروی همچنین به تحول در ساختار اشتغال اشاره می‌کند. در این تحلیل، رشد بخش خدمات، گسترش شرکت‌های چندملیتی و جابه‌جایی تولید به مناطق مختلف جهان باعث شد شکل‌های سنتی کار صنعتی در برخی مناطق کاهش یابد و در مقابل انواع جدیدی از کار، از جمله مشاغل موقت یا پروژه‌ای، افزایش پیدا کند. این روند نشان می‌دهد که سازماندهی کار در اقتصاد جهانی به‌طور مداوم در حال تغییر است. ❃ از دیدگاه هاروی، جهانی‌شدن اقتصاد نیز نقش مهمی در تغییر شرایط کار دارد. انتقال سرمایه و تولید بین کشورها باعث ایجاد رقابت میان بازارهای کار مختلف می‌شود. در نتیجه شرکت‌ها می‌توانند مکان‌هایی را انتخاب کنند که هزینه تولید کمتر است. این موضوع به گفته او یکی از عواملی است که بر سطح دستمزدها، شرایط استخدام و ساختار بازار کار در کشورهای مختلف تأثیر گذاشته است. ❃ در مجموع، کتاب کار را نه فقط یک فعالیت اقتصادی فردی، بلکه بخشی از یک نظام اقتصادی گسترده‌تر می‌بیند. هاروی تلاش می‌کند نشان دهد که تغییرات در سیاست‌های اقتصادی و ساختارهای جهانی چگونه بر تجربه کار، امنیت شغلی، و شکل سازماندهی نیروی کار اثر می‌گذارند. بنابراین مفهوم کار در این کتاب به‌عنوان بخشی از تحولات کلان اقتصادی و نهادی بررسی می‌شود، نه صرفاً در سطح فردی یا حرفه‌ای. ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ #حل_مسئله | #جهان_اجتماعی_کار_و_کارگری 📲 https://eitaa.com/AyeSchool

#ولایت_فقیه | مگر زمان پيغمبر اكرم (ص) سياست از ديانت جدا بود؟ ❃ وظيفه داريد حكومت اسلامى تأسيس كنيد. اعتماد به نفس داشته باشيد. استعمارگران از سیصد- چهارصد سال پيش، از صفر شروع كردند تا به اينجا رسيدند. ما هم از صفر شروع می‌كنيم. از جنجال چند نفر غربزده و سرسپرده نوكرهای استعمار هراس به خود راه ندهيد. اسلام را به مردم معرفی كنيد تا نسل جوان تصور نكند كه آخوندها در گوشه نجف يا قم دارند احكام حيض و نفاس می‌خوانند و كاری به سياست ندارند. مگر زمان پيغمبر اكرم (ص) سياست از ديانت جدا بود؟ مگر در آن دوره عده‌ای روحانی بودند، و عده ديگر سياستمدار و زمامدار؟ 📚 کتاب ولایت فقیه/صفحه ۲۲ ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ #امت_مبعوث | #جنگ_رمضان | #مقام_امامت 📲 https://eitaa.com/AyeSchool

❖ جنگ و جامعه؛ فهم مردم از خلال تجربه زیسته 🗂 بخش ششم از هشتم ❃ مسئله‌ی جهت‌دهی به نیروی اجتماعی شهر یا بسیج مردمی از دیرباز یکی از مناقشه‌برانگیزترین مباحث در تحلیل کنش جمعی بوده است. هیچ گروه اجتماعی یا طبقه‌ای را نمی‌توان به‌طور پیشینی واجد حق انحصاری تعیین جهت کنش جمعی دانست؛ بلکه مشروعیت جهت‌دهی زمانی حاصل می‌شود که این فرایند از دل سازوکارهای مشارکتی، گفت‌وگوی اجتماعی و تجربه زیسته‌ی کنشگران برآید. نیروی اجتماعی شهر، به‌مثابه ظرفیتی انسانی و جمعی، واجد گرایش درونی به خودسامان‌یابی است. ❃ در این چارچوب، کنشگران مردمی، اصناف، نهادهای محلی، گروه‌های داوطلبانه و شوراهای محله‌ای، در صورت برخورداری از سرمایه اجتماعی کافی و فضای نهادی باز، قادرند به‌طور جمعی اولویت‌ها و مسیر کنش خود را تعریف کنند. در مقابل، زمانی که جهت‌دهی به‌صورت متمرکز و از بالا، توسط گروه‌های نخبه یا مدعی «برتری معرفتی» اعمال شود، نیروی اجتماعی به ابزاری تقلیل می‌یابد و امکان کنشگری مستقل تضعیف می‌شود. شواهد تاریخی بسیاری از جنبش‌های اجتماعی نشان می‌دهد که گسست میان تصمیم‌گیری و بستر اجتماعی کنش، حتی در صورت وجود نیت‌های اصلاح‌گرایانه، می‌تواند به ازخودبیگانگی اجتماعی، تضعیف مشارکت و انسداد پویایی اجتماعی بینجامد. ❃ از این منظر، سلامت اجتماعی شهر مستلزم وجود گفت‌وگویی پایدار، افقی و نهادمند میان نیروهای مردمی، نهادهای صنفی، گروه‌های فکری و مدیریت شهری است. جهت‌دهی زمانی واجد کارآمدی و مشروعیت است که از خلال تفاهم اجتماعی و فرایندهای مشارکتی شکل گیرد، نه از موضع اقتدار اداری یا برتری دانشی. ❃ در نهایت، نهادهایی نظیر بسیج مستضعفین، شوراهای شهری، انجمن‌های صنفی و سازمان‌های مردم‌نهاد می‌توانند نقشی میانجی‌گرانه ایفا کنند؛ نقشی که هدف آن هم‌راستا ساختن انرژی اجتماعی و تسهیل کنش جمعی است، بی‌آن‌که به مصادره یا کنترل اراده جمعی بینجامد. تمایز بنیادین میان «هدایت نهادی» و «کنترل سیاسی» دقیقاً در همین نقطه قرار دارد: اولی بر مشارکت، شفافیت و اعتماد اجتماعی استوار است و دومی بر اجبار و تمرکز قدرت. نیروی اجتماعی شهر زمانی می‌تواند پایدار، زنده و اثربخش باقی بماند که مسیر کنش خود را به‌صورت خودگردان تعیین کند و نهادهای رسمی صرفاً نقش فراهم‌کننده‌ی بسترهای نهادی امن و شفاف را بر عهده داشته باشند. 🔸 یادداشت اول 💻 https://eitaa.com/AyeSchool/6341 🔸 یادداشت دوم 💻 https://eitaa.com/AyeSchool/6350 🔸 یادداشت سوم 💻 https://eitaa.com/AyeSchool/6369 🔸 یادداشت چهارم 💻https://eitaa.com/AyeSchool/6386 🔸 یادداشت پنجم 💻 https://eitaa.com/AyeSchool/6398 ▫️یادداشتی از سعید کریم داداشی ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ #امت_مبعوث | #جنگ_رمضان | #مقام_امامت 📲 https://eitaa.com/AyeSchool